Στις Κασσάνδρες του αδύνατου, να καλυφθούν οι ενεργειακές ανάγκες του πλανήτη με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, οι Γερμανοί απαντούν με τριπλέτα:
1. 22 GW εγκαταστημένα από ΑΠΕ, ως τώρα (11 GW είναι η μέγιστη ηλεκτρική ζήτηση στη χώρα μας)
2. 30 νέα θαλάσσια αιολικά πάρκα 11 GW.
3. Αποκλεισμός κατασκευής νέων πυρηνικών σταθμών. Τάσεις άμεσου κλεισίματος των παλιών
Για όσους φοβούνται τα μεγέθη των ανεμογεννητριών (Α/Γ) υπενθυμίζουμε
1. Ότι τα μεγέθη συνεχώς μειώνονται 2. Αποξηλώνονται οι Α/Γ, χωρίς καμμιά επίπτωση στον πλανήτη όποτε χρειαστεί. Αναμένουμε την ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής Α/Γ, που εξαγγέλλεται χωρίς υλοποίηση, επί 10 χρόνια.
Πηγή in.gr: Τριάντα υπεράκτια αιολικά πάρκα σχεδιάζει η Γερμανία
Οι άλλες χώρες κοντοστέκονται. Παρ’ όλη τη δέσμευση του G8 στο Χοκάιντο για περιορισμό, ως το 2050, κατά 50% των σημερινών ρύπων. Ωστόσο μια μικρή παρασπονδία του G8 έγινε ήδη. Το οικολογικό κίνημα ζητάει το 50% να αναφέρεται στα όρια του 1990, όπως όλες οι μέχρι σήμερα αναφορές και όχι στα (πολύ χειρότερα) σημερινά.
Νίκος Τακόλας, Ομάδα Ενεργειακού Οικολογίας Αλληλεγγύης (Ο.Α)
Εκτιμάται ότι οι ΑΠΕ καλύπτουν σήμερα περίπου το 5% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας. Για να φθάσουμε το 10% προφανώς χρειάζεται διπλασιασμός των επενδύσεων σε ΑΠΕ και σίγουρα ένα πολυετές φιλόδοξο πρόγραμμα σε συνθήκες συνεχούς αύξησης των τιμών πρώτων υλών. Αντίθετα αν προωθηθεί ένα πρόγραμμα μείωσης της κατανάλωσης κατά 10% η 20% και εξοικονόμησης ενέργειας μπορούμε να έχουμε πολλαπλάσια ωφέλη με ελάχιστο σχετικά κόστος. Οσο πιο γρήγορα το προωθήσουμε, τόσο το καλύτερο…
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΑΛΑΖΙΟ
Το ζήτημα αντιμετώπισης της ενεργειακής έκρηξης, χωρίς καταφυγή στα πυρηνικά, είναι ..διωνυμικό. Χρειάζεται α)και την Εξοικονόμηση – ορθολογισμό χρήσης ενέργειας β)και τις ΑΠΕ. Στοχεύοντας μακροπρόθεσμα στην πλήρη απεξάρτηση από τον άνθρακα (λιγνίτες, πετρέλαια κλπ) και αντικατάσταση με ΑΠΕ, γνωστές ή προκύπτουσες, χρειάζονται και τα δύο.
Δεν είναι σωστή η αναφορά σε “υψηλό κόστος επενδύσεων” κλπ, αφού οι ΑΠΕ πρώτον δεν σχετίζονται με “πρώτες ύλες” και δεύτερον δεν έχουν σχεδόν κανένα κόστος περιβαλλοντικό και χαμηλό κόστος λειτουργίας. Υψηλό κόστος είναι μόνο το αρχικό σήμερα, μειώνεται βαθμιαία αλλά και με περιβαλλοντικό κριτήριο είναι μονόδρομος. Για κάθε άλλη μορφή ενέργειας πρέπει να αναφερθούμε στο συνολικό “εξωτερικό κόστος”, διάθεσης αποβλήτων, κόστος διάλυσης, επαναφοράς περιβάλλοντος (ορυχεία κλπ).
Πολλές φορές αναφέραμε εδώ και την πλάκα που θα πάθει η ανθρωπότητα, όταν μιλήσουμε (και πρέπει) για το κόστος απορρύπανσης του περιβάλλοντος ΕΔΩ κ ΤΩΡΑ. Μπρος π.χ για γαλάζιες σημαίες στο Αιγαίο, το Ιόνιο και όλους τους ωκεανούς, το ξαναπάγωμα των Πόλων (κλίμα) και καθάρισμα ατμόσφαιρας. Ο πλούτος των πλουσίων …τρέμει.
Θα πρέπει να συμφωνήσω ότι οι ΑΠΕ μακροπρόθεσμα είναι μονόδρομος, εκτός αν προκύψει εντωμεταξύ κάποια “μαγική” τεχνολογική λύση. Αλλά δεν πρέπει να βλέπουμε τις ανανεώσιμες πηγές ώς αντικαταστάτη του πετρελαίου που θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε τον σπάταλο ενεργειακά τρόπο ζωής μας, ιδίως εμείς στον δυτικό κόσμο. Με ένα ταυτόχρονο πρόγραμμα εξοικονόμησης η ωφέλεια από τις ΑΠΕ πολλαπλασιάζεται…
Δυστυχώς οι δυσκολίες εφαρμογής των ΑΠΕ και οι ανάγκες άμεσης και γρήγορης οικονομικής επέκτασης είναι οι παράγοντες που οδηγούν αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία στην αλόγιστη εφαρμογή τεχνολογιών πυρηνικών και λιθάνθρακα αγνοώντας το περιβαλλοντικό κόστος. Ισως θα πρέπει να πάμε ακόμη μακρύτερα στο συλλογισμό μας και να αναθεωρήσουμε το πόσο κατάλληλο και συμβατό είναι το οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης που επικρατεί με τις ανάγκες του πλανήτη.
1. Αναφέρομαι και παραμένω στο διώνυμο [ α) και την Εξοικονόμηση – ορθολογισμό χρήσης ενέργειας β) και τις ΑΠΕ]. Ορθολογική χρήση σημαίνει και άλλο μοντέλλο ανάπτυξης. ΑΠΕ μόνο μπορεί να είναι η όποια “μαγική” τεχνολογική λύση, υδρογόνο ή άλλη προκύπτουσα, που γράφω παραπάνω. Διότι πρέπει να μη είναι:
. ρυπαίνουσα – καταστροφική
. εξαντλήσιμη
. υποθηκεύουσα του μέλλοντος
. Πολεμοχαρής (πολιτική οικολογία)
. απλησίαστη για τους πολλούς κλπ κλπ (πολιτική οικολογία)
Ναι, έτσι περιγράφουμε και με κάθε τεχνοκρατική υπερβολή τις …ΑΠΕ.
2. Κίνα, Ινδία: Θεωρητικά οι δύο χώρες αυτές έχουν το δικαίωμα να… βρωμίσουν τον πλανήτη όσο και οι υπόλοιποι “αναπτυγμένοι”. Αυτό θα σήμαινε μεγάλο ποσοστό περιορισμού ρύπων από ΗΠΑ και Ευρώπη και κάπως πιο χαλαρό για τους νέους παίκτες. Αυτό άλλωστε ζητούν και οι ίδιοι στο Ναϊρόμπι, κι αλλού. Αυτά στον κόσμο του ανταγωνισμού και της αντιπαλότητας. Σε ένα καλύτερο κόσμο θα ξεκινούσαν με διαφορετικό σχεδιασμό κάλυψης αναγκών και ΑΠΕ για ανθρωπινότερο περιβάλλον. Δυστυχώς και ο σοσιαλισμός άφησε πίσω του (και μπρος του, Κίνα) οικολογική καταστροφή. Κάνουν ένα δυο πράγματα στα υδροηλεκτρικά και στα ηλιακά, αλλά στοιχειώδη. Οι δύο χώρες διαγκωνίζονται στην επίτευξη καπιταλιστικής και αδιέξοδης, πιστεύω, ανάπτυξης. Για το Πεκίνο π.χ διαβάζουμε:
http://news.pathfinder.gr/sports/489919.html
TI ΘΑ ΠΕΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ;
Τη δεκαετία 1960 – 1970+ Γάλλοι κυρίως και Αμερικανοί έκαναν απανωτές πυρηνικές δοκιμές στον Ειρηνικό, υπόγειες και (επίγειες;) σε έρημες Ατόλες. Οι δοκιμές αυτές επηρέασαν το κλίμα του πλανήτη, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία, έστω κατά λίγους βαθμούς, υπολογίζεται όσο και οι εκρήξεις ενεργών ηφαιστείων της εποχής μας. Και ναι μεν, με τον Εγκέλαδο και τον Πλούτωνα πώς να τα βάλεις, με τον επίδοξο κυρίαρχο όμως δεν πρέπει;