Συμπαράσταση στον Τρεμόπουλο, που δικάζεται για 7η φορά από τον Στέγγο
Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούν απαράδεκτο γεγονός ότι για 7η φορά κάθονται στο εδώλιο του κατηγορούμενου οι αυτοδιοικητικοί Μ. Τρεμόπουλος, Τ. Τζίμος, Σ. Χαραλαμπίδης για συκοφαντική δυσφήμηση, επειδή κατήγγειλαν τον Κ. Στέγγο για αυθαιρεσίες στο Πόρτο Καράς και εξαγορά συνειδήσεων. Κι αυτό, μάλιστα, ενώ το δικαστήριο είχε κρίνει άκυρη τη διαδικασία και αόριστες τις κατηγορίες.
Την ίδια στιγμή που τα δάση και οι προστατευόμενες περιοχές παραμένουν απροστάτευτα, η επίθεση ποικιλώνυμων οικονομικών συμφερόντων εναντίον όσων προσπαθούν να υπερασπιστούν το συλλογικό συμφέρον, το δάσος και την ποιότητα της ζωής μας, συνεχίζεται. Κι ενώ τα συμφέροντα ενθαρρύνονται από την πολιτική της κυβέρνησης, είναι πια φανερό σε όλους ότι η διαφθορά και η διαπλοκή αποτελεί αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα στη χώρα μας.
Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, μέλος της πανελλαδικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων και ιδρυτικό στέλεχος της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης, ήταν μεταξύ εκείνων που αποκάλυψαν ότι η διαβόητη τροπολογία Πάχτα (Ιανουάριος 2004) σκοπό είχε να νομιμοποιήσει την παράνομη ανέγερση οικισμού μέσα σε προστατευόμενο δάσος και είχε αναφερθεί σε «διακομματική εμπλοκή» και «προσπάθεια εξαγοράς συνειδήσεων» από την πλευρά του Στέγγου. Το ύποπτο των ενεργειών που έγιναν συνομολογήθηκε από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, με τον αποκλεισμό από τα ψηφοδέλτια των εκλογών του 2004 των βουλευτών που είχαν υποβάλει τη συγκεκριμένη τροπολογία.
Οι μηνυθέντες δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: Υποστήριξαν ότι τα συλλογικά αγαθά του τόπου μας δεν μπορούν να είναι αντικείμενο μυστικών διακανονισμών μεταξύ επιχειρηματιών και πολιτικών, υπονομεύοντας έτσι το μέλλον των επόμενων γενεών προς χάριν κοντόφθαλμων κερδοσκοπικών σκοπιμοτήτων. Η δημοσιοποίηση των πληροφοριών που είχαν υπηρετούσε την προάσπιση της διαφάνειας στις διαδικασίες διαχείρισης των δασικών εκτάσεων και της δημόσιας γης.
Η δικαστική δίωξη στελεχών της αυτοδιοίκησης επειδή εξέφρασαν αξιολογικές κρίσεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους στρέφεται ουσιαστικά κατά του δικαιώματος της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης.
Όχι στην ποινικοποίηση του αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος!
Να σταματήσει τώρα η ομηρία, η οικονομική και ψυχολογική εξόντωση!
Υπογράψτε το κείμενο συμπαράστασης στο http://ecology-salonika.gr/lib/?p=2529
Πρέπει να καλύψουμε τα έξοδα μετάβασης και διαμονής του Μιχάλη Τρεμόπουλου, για αύριο ΚΑΙ αναδρομικά για τις φορές που έχει πάει στην Αθήνα γι’αυτή τη δίκη.
Να βγει το ποσό, να το μοιράσουμε μεταξύ μας και να το πληρώσουμε. Τώρα.
Αν αυτό πρόκειται να γίνει, μπράβο. Πείτε μου πού και πώς να δώσω.
Γιατί δεν πάει μόνος του. Πάμε και μεις.
Ευχαριστώ πολύ Φώτη για την προσφορά. Με συγκινείς.
Υπόψη ότι η σημερινή δίκη μου με τον Στέγγο -Porto Caras αναβλήθηκε για τις 10.12.2008.
Ευχαριστώ από καρδιάς όσους και όσες με συμπαραστάθηκαν.
Είναι πράγματι ύποπτο το γεγονός ότι συνεχίζεται αυτός ο δικαστικός μαραθώνιος εις βάρος εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης και της οικολογίας, όταν οι διάφοροι εμπλεκόμενοι σε κυκλώματα διαφθοράς απαλλάσσονται με βουλεύματα δικαστών ή πορίσματα εξεταστικών επιτροπών.
Είναι φανερό ότι τον τόπο κυβερνά η πλουτοκρατία και τίποτε άλλο
Πρότεινα να καλύψουμε τα έξοδα και θέλω να το υποστηρίξω, για να δείτε τι βλέπω εγώ.
Εγώ βλέπω ότι εδώ υπάρχει μία σπάνια ευκαιρία για συνένωση, ελπίδα και αύξηση της καλής συλλογικής δύναμης. Πώς; Με το να μετατραπεί το ζήτημα σε κοινή υπόθεση με πρακτικό τρόπο.
Νομίζω αρχίζετε και σεις να διακρίνετε τι διακρίνω εγώ.
Κάθε δυσκολία είναι μία ευκαιρία για έμπνευση.
Εδώ υπάρχει μία δυσκολία: ο Μιχάλης Τρεμόπουλος τρέχει και ξανατρέχει σε δίκες αδίκως. Κάθε δίκαιη προσπάθεια φέρνει σοβαρά ψυχολογικά οφέλη σ’αυτόν που την κάνει. Αυτά ήρθαν. Τα βίωσε. Τόσες φορές πια έχει πάει.
Αν παραμείνει το θέμα απαράλλαχτο, τότε μειώνεται ο θετικός αντίκτυπός του. Κερδίζει η στρατηγική του αντιδίκου: “Τρώγοντας χρόνο, το θέμα φθίνει. Κι όσο φθίνει, τόσο καλύτερα για μας.”
Εδώ, λοιπόν, προτείνω να γίνει στρατηγική αλλαγή θεώρησης: όχι πλέον προσωπικό, αλλά συλλογικό. Όχι πλέον φθορά, αλλά ανανέωση του θέματος. Όχι πλέον ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά αυτός που έτυχε να βρεθεί μπροστά εκείνη τη φορά.
Αυτό δεν είναι πειστικό όταν γίνεται με λόγια μόνο.
Πρακτικά, πρότεινα τα έξοδα να καλυφθούν. Σαφέστατο το μήνυμα: Υπάρχει βάθος, υπάρχει δύναμη.
Γενικεύοντας, πρότεινα (αλλού) το κόμμα των Πρασίνων να λάβει τακτική απόφαση: ένα συρτάρι στο κοινό ταμείο μόνο για υποστήριξη αυτής της μορφής.
Με τέτοια πράγματα δένουν και μεγαλώνουν τα “μαζί”.