Κάλεσμα των Οικολόγων Πράσινων προς τα μέλη της Ελληνικής Αντιπροσωπείας
Οι Οικολόγοι Πράσινοι απευθύνουν έκκληση προς τα μέλη της Ελληνικής Αντιπροσωπείας (πολιτικούς, αθλητές, προπονητές και άλλους παράγοντες της πολιτικής και του αθλητισμού) που θα μεταβούν στο Πεκίνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 να μη λησμονούν ότι θα επισκεφθούν μια χώρα που, σύμφωνα με διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων:
– είναι ο μεγαλύτερος εκτελεστής στον κόσμο. 1.010 εκτελέσεις καταγράφηκαν μέσα στο 2006, το 63% των εκτελέσεων παγκοσμίως. Ενώ σύμφωνα, με Κινέζους δικηγόρους 8.000 άνθρωποι εκτελέστηκαν μέσα στο 2006.
– έχει αυστηρούς νόμους που περιορίζουν τα ΜΜΕ και φυλακίζει, βασανίζει και εκτελεί ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή εξέφρασαν την άποψή τους. Ιστοσελίδες λογοκρίνονται ή μπλοκάρονται, έντυπα που αντιπολιτεύονται κλείνουν ενώ η υποσχόμενη ελευθερία του Τύπου περιορίζεται μόνο στον ξένο Τύπο που έχει ως βάση το Πεκίνο.
– εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται υπό κράτηση σε κέντρα «επανεκπαίδευσης μέσω εργασίας» για «διάδοση φημών», «πρόκληση αναστάτωσης», σχεδίαση «παράνομων συναντήσεων και διαδηλώσεων» και άλλους ασαφείς ορισμούς «παράνομης συμπεριφοράς».
Οι Οικολόγοι Πράσινοι υπενθυμίζουν ότι το Θιβέτ δεν είναι μια περιοχή της Κίνας, όπου συχνά συμβαίνουν ταραχές αλλά μια χώρα που τελεί υπό την κατοχή της Κίνας τις τελευταίες δεκαετίες. Οι Θιβετιανοί αγωνίζονται να επανακτήσουν την ανεξαρτησία τους και να ζήσουν σύμφωνα με τις δικές τους ηθικές και θρησκευτικές αξίες. Οι Κινέζοι κατακτητές πνίγουν στο αίμα οποιαδήποτε κίνηση αντίστασης των Θιβετιανών. Η διεκδίκηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η προστασία της ζωής, της προσωπικής ελευθερίας, του δικαιώματος έκφρασης της θρησκευτικής και πολιτιστικής ελευθερίας, στην Κίνα και το Θιβέτ αντιμετωπίζεται βίαια ως εγκληματική ενέργεια.
Οι Έλληνες πολιτικοί, που έπρεπε να έχουν εκφράσει ήδη τη διαφωνία τους με την αποσιώπηση του θέματος και την κυβερνητική καταστολή στην Ελλάδα πριν μεταβούν στο Πεκίνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, οφείλουν ως εκπρόσωποι της χώρας που «γέννησε τη δημοκρατία», σε κάθε επαφή με Κινέζους ομολόγους τους:
– να εκφράζουν την ανησυχία τους για τις σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν στην Κίνα
– να ζητούν από την κυβέρνηση της Κίνας να σεβαστεί τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων
– να ασκούν πίεση ώστε η κυβέρνηση της Κίνας να ξεκινήσει σοβαρές διαπραγματεύσεις με εκπροσώπους των Θιβετιανών και την εξόριστη κυβέρνησή τους
– να ζητούν να επιτραπεί ανεξάρτητη έρευνα του ΟΗΕ για την αιματηρή καταστολή διαδηλώσεων στο Θιβέτ
Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν τα μέλη της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στο Πεκίνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 να απέχουν από την τελετή έναρξης και λήξης των Αγώνων. Οι αθλητές/ριες και οι συνοδοί τους, που θα μεταβούν στο Πεκίνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτή τη φορά δεν συμμετέχουν στη μεγαλύτερη γιορτή του αθλητισμού, γιατί η Κίνα δυστυχώς δεν έχει κανένα λόγο να γιορτάζει.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
an kai symfwnw sto synolo twn paratirisewn twn o.p. gia tin kina kai tis politikes tis, de perimena apo to prassino komma (to opoio stirizw kiolas) na kanei mia tetoia anaxronistiki protasi (8umizei ligo olumpiakous tis dekaetia tou 80)
Μήπως θα έπρεπε να υποκλιθούν και στο δήθεν “Ολυμπιακό ιδεώδες”;
οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν ανέκαθεν μια βρώμικη υπόθεση, από την αρχαιότητα , την αναβίωσή τους, και τα κομβικά σημεία του 1936 (Χίτλερ) και 1967 (Μεξικό).
Καλά είναι, πέραν της ριζικής μας αντίθεσης στο τάχαμου “Ολυμπιακό Πνεύμα” να μιλάμε που και που στη γλώσσα της κοινής γνώμης για να δείχνουμε τις κραυγαλέες αντιφάσεις αυτού του θεσμού σε λόγια και πράξεις. μπας και καταλάβει κανένας. Οπότε η προοπτική της αποχής είναι μια καλή προταση, όμως είναι αφελής, μια και τα κέρδη είναι πάνω από τους ανθρώπους και το περιβάλλον και τέτοιου είδους διοργανώσεις γίνονται για το μεγάλο φαγοπότι, όταν οι λαοί βρίσκονται αφιονισμένοι υπό την επηρρεια του “ιδεώδους” και του “θεάματος”
H λογική του comment μου ήταν βασικά να μη δωθεί πολιτική διασταση σε ένα αθλητικό και μόνο (κατ’εμέ) γεγονός. Στο παρελθόν οταν δόθηκαν πολιτικές διαστάσεις, μπορεί πρόσκαιρα να προκάλεσαν ντόρο (τελευτέο παράδειγμα ΠΓΔΜ στους αγώνες ΝΑευρώπης) άλλα μετα από καιρό τα θυμόμαστε σαν πράξεις “καγκουριάς” (sorry αλλά ειναι η πιο ταιριαστή λέξη για να περιγράψω αυτό που θέλω)
για το πως θυμόμαστε (εμείς;, ποιοί;) κάτι δεν φταίει η ενέργεια καθεαυτή που μπορέι να ήταν εξαιρετικά εύστοχη και αποτελεσματική στην εποχή της, φταίει η αποστασιοποίηση του χρόνου και η ενσωμάτωση των γεγονότων αυτών στην κυρίαρχη αφήγηση που τα δίνει το νόημα που την συμφέρει. (Βλ. το τι θρασύτατη γελοιότητα είπε ο υπουργός πολιτισμού για τους ακτιβιστές του Θιβέτ. Μετά από χρόνια δεν αποκλείεται αυτή η ξεδιάντροπη σήμερα δήλωση να είναι κυρίαρχη για αυτά τα γεγονότα)