“Η κυβέρνηση δεν σπαταλάει μόνο τους φυσικούς και οικονομικούς πόρους, μέσα σε ένα κλίμα διαφοράς, σπαταλάει και την ίδια την ανθρώπινη ζωή. Όταν ένας αστυνομικός μπορεί να αφαιρεί εν ψυχρώ τη ζωή ενός ανήλικου με όπλο που του έχει παραχωρήσει η πολιτεία για να προστατεύει τη ζωή των πολιτών, τότε η κρίση είναι πολύ βαθύτερη, είναι κρίση προσανατολισμού της κοινωνίας μας…”
Να παραιτηθεί η ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών και της Αστυνομίας ζήτησαν οι Οικολόγοι Πράσινοι.
…Η πολιτική ηγεσία της αστυνομίας ευθύνεται για την ελλιπέστατη εκπαίδευση των «οργάνων της τάξης» στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Ευθύνεται, επίσης , για το γεγονός ότι δεν έχει καταφέρει ως τώρα να εκπαιδεύσει τα όργανα της τάξης σε μεθόδους αυτοσυγκράτησης, σε τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης των όπλων τους. Αντίθετα, φαίνεται ότι αυτοί στους οποίους η πολιτεία παραχωρεί την ευθύνη της τήρησης των νόμων και της προστασίας των πολιτών, χρησιμοποιούν το όπλο τους για να επιδείξουν την ισχύ τους απέναντι σε άοπλους ανήλικους, μετανάστες, ακόμα και σε συγγενικά τους πρόσωπα (κυρίως στις συντρόφους τους). Η τόσο συχνή και εντελώς αδικαιολόγητη χρήση των όπλων είναι αποτέλεσμα της ατιμωρησίας ή των ελαφρών ποινών που επιβάλλονται καθώς και της γενικότερα ελλιπούς εκπαίδευσης.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι:
· Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στους γονείς του δολοφονηθέντος παιδιού.
· Ζητάμε την άμεση παραίτηση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης αλλά και της αστυνομίας μια και έχουν πλήρως την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του νέου παιδιού. Σε κάθε δημοκρατική χώρα όταν η πολιτική ηγεσία αποτυγχάνει να διαμορφώσει ένα πλαίσιο σεβασμού της ζωής των παιδιών μας είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να παραιτείται. Μετά τις ζαρντινιέρες, τις εκτελέσεις μεταναστών, επιστρέφουμε στο παρελθόν όπου υπήρξαν παρόμοιες εκτελέσεις παιδιών (Καλτεζάς κα). Τίποτα δεν φαίνεται να διδάχθηκε η αστυνομία και η πολιτική ηγεσία.
· Ζητάμε έναν απολογισμό για τις συνέπειες που αντιμετώπισαν όσοι αστυνομικοί σκότωσαν πολίτες, νέα παιδιά, συζύγους, επικαλούμενοι τη δικαιολογία ότι το «όπλο εκπυρσοκρότησε τυχαία» ή ότι «η σφαίρα εξοστρακίστηκε».
Οι Οικολόγοι Πράσινοι κατανοούν την οργή – χωρίς να δικαιολογούν και τη βίαιη αντίδραση – των νέων ανθρώπων που νοιώθουν όλο και περισσότερο ότι η ζωή τους πλήττεται από την ανεργία, την υποβάθμιση της καθημερινής ζωής και τώρα νοιώθουν ότι στα μάτια των «οργάνων της τάξης» δεν φαίνεται να αξίζει ούτε ένα ευρώ. Οι ζημιές που προκλήθηκαν πρέπει και μπορεί να αποκατασταθούν με τη βοήθεια της πολιτείας αλλά ας μην επικεντρωθεί η συζήτηση στις υλικές ζημιές, όταν σήμερα, η ζημιά είναι πολύ βαθύτερη, είναι η ηθική κρίση που αναδεικνύεται με τη δολοφονία του νεαρού παιδιού. Η κρίση έχει προχωρήσει βαθύτερα, αφορά στις αξίες μιας κοινωνίας που δεν διασφαλίζει ότι τα παιδιά της θα ζήσουν σε ένα καλύτερο περιβάλλον, ούτε καν εξασφαλίζει ότι θα επιβιώσουν αν έρθουν αντιμέτωπα με ένα ανεξέλεγκτο «όργανο της τάξης». Μια ουσιαστική πρωτοβουλία διαλόγου και αυτοκριτικής της πολιτικής και αστυνομικής ηγεσίας είναι η μόνη κίνηση που μπορεί να εκτονώσει την κοινωνική ένταση που έχει προκληθεί. Απευθύνουμε έκκληση στα ΜΜΕ να επικεντρώσουν τη συζήτηση ακριβώς σε αυτά τα θέματα και να μην περιοριστούν στις σπασμένες βιτρίνες για λόγους εντυπωσιασμού.
Τώρα χρειάζεται να απαντήσουμε όλοι, τα πολιτικά κόμματα, οι κοινωνικές οργανώσεις και οι πολίτες, στο κρίσιμο ερώτημα: πώς θα εκπαιδευτεί η αστυνομία ώστε να σέβεται τη ζωή των πολιτών, να προλαμβάνει αντί να πυροδοτεί την ένταση και τις συγκρούσεις, να χρησιμοποιεί μεθόδους αυτοσυγκράτησης, τεχνικές μη βίαιης επίλυσης κρίσεων και συγκρούσεων και μη χρήσης των όπλων; Ας μην ξεχνάμε ότι μια δημοκρατική κοινωνία έχει αναγνωρίσει, τουλάχιστον σε επίπεδο αξιακό και νομοθετικό, ότι ακόμα και ο χειρότερος εγκληματίας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο ον και ότι η ζωή κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη.
Αλλά και οι συνδικαλιστικοί φορείς και οι αστυνομικοί θα πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να σταματήσουν να χρεώνονται τις εγκληματικές συμπεριφορές ανθρώπων που δεν διστάζουν να αφαιρέσουν τη ζωή παιδιών όταν έχουν ως αποστολή να «προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία των πολιτών».
Η Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων
a) ε παραιτηθηκε ..Αλλά ο κυριος Καραμανλής Δεν Δετηκε την παραιτηση ..
β) οσο για την εκπαιδευση… Μα Ηταν εκπαιδευμένος.
Δεν ηταν θεμαεκαπιδευσης .Αφου σκοτωσε εν ψυχρώ . Και χωρις λόγο . Δεν γινοταν τιποτε . Κανεις δεν τους απειλουσε .
Απλά : Νταηλικι. σε μια ζωή . Δεαπενταχρονου παδιου .
Θα ηθελα να προσθεσω την στηριξη μου στο κειμενο αυτο,καθως και την διαμαρτυρια την δικη μου και αλλων φιλων ,οπαδων της μη βιας.
(και πολλακις των αοπλων θυματων της (και ενοπλης) αστυνομικης βιας.)
Η αποψη που ειναι κυριαρχη στον κοσμο τωρα,ειναι να απαντησει με βια στην βια της εξουσιας.
Αυτη την στιγμη γινονται φασαριες σε πολλες πολεις της Ελλαδας.
Η ροη των ειδησεων δινει εικονα.
Μας Αφορα ολους.
Ειναι ΠΡΟΦΑΝΕΣ και αυτονοητο οτι η ολη ιστορια της τηρησης της ταξης μπαζει απο παντου.
Η αναλυση των πρακτικων καθως και των στοχων των επιμερους οργανισμων/δομων διαχειρησης των Κυριων Αξιων της κοινωνιας, ειναι θεμα μεγαλης σημασιας.
Η εως τωρα χρησιμοποιουμενη μεθοδος (της ενοπλης αστυνομοκρατιας),θεωρω οτι εχει αποτυχει.
Βασιζεται σε πολυ αντι-οικολογικους νομους και εχει μια “πολεμικη δομη και εκπαιδευση” στρατιωτικου τυπου με ιεραρχια αυταρχικη (και βιωση για ολους τρομοκρατικη).
Συζητουμε μια αποψη για την αλλαγη αυτου του μοντελου ,με στοχο την μελλοντικη απαλλαγη του πολιτη απο τετοιους ψυχαναγκασμους.
Απο την εξουσια τουλαχιστον,που ειναι η μονη που ευθυνεται,σε καθε περιπτωση.
Παράθεση: σχετικα με την Βια του Κρατους. « My Green Weblog
Ήδη από το βράδυ του Σαββάτου η γραμματεία της Παναττικής των Οικολόγων Πράσινων έβγαλε καταγγελία για τα γεγονότα και κάλεσε για συμμετοχή την Κυριακή 1:00 μ.μ. στη διαδήλωση:
6-12-2008
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥ
Καταγγέλουμε την εν ψυχρώ εκτέλεση του 16 χρονου παιδιού χθες στα Εξάρχεια από τις δυνάμεις καταστολής.
Στον τόπο μας η κατάχρηση εξουσίας πάνω στα κορμιά των ανήλικων παιδιών μας γίνεται συνήθεια.
Η γενικότερη κατεύθυνση καταστολής των πολιτικών και κοινωνικών αντιδράσεων στην ολοένα αυξανόμενη οικονομική και κοινωνική κρίση στοχεύει στον προληπτικό εκφοβισμό και στην χειραγώγηση κάθε αντίδρασης στο απεχθές καπιταλιστικό μοντέλο life style ανάπτυξης. Κανείς δεν δικαιούται να σιωπά και η σιωπή των ΜΜΕ είναι ηχηρά αποκαλυπτική.
Οι Ο.Π. συμμετέχουμε στην διαδήλωση την Κυριακή 7/12/2008
Ζητάμε:
Την άμεση και επιτέλους παραδειγματική τιμωρία των γνωστών ενόχων στην πολιτική ηγεσία του Υπ. Εσωτερικών, η Κυβέρνηση και ο υπουργός οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Να σταματήσει ο αυταρχικός κατήφορος και η δολοφονική δράσης,
όταν σκοτώνουν τα παιδιά μας σκοτώνουν τα όνειρά μας για μια άλλη κοινωνία.
Παναττική γραμματεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ
Ο Λαζόπουλος τα λέει ωραία
http://www.youtube.com/watch?v=j9a8tIwSDz0
http://www.sarantakos.com/asteia/skitsa/1985a.jpg
επίκαιρος όσο ποτέ και ο Ιωάννου
Δε συμφωνώ με το αίτημα να παραιτηθεί ο Υπουργός. Αυτά είναι εύκολες διαφυγές.
Συμφωνώ με τον Ραχιώτη χτες στον Άλφα: ότι έχει δημιουργηθεί κλίμα που επιτρέπει/παροτρύνει τους αστυνομικούς να ασκούν υπερβολική βία, εντελώς δυσανάλογη με την περίσταση. Και πολύ περισσότερη απ’την ελάχιστη, επιλεκτική και κλιμακούμενη βία που τους επιτρέπεται να ασκήσουν μόνο εφόσον δε γίνεται αλλιώς.
Η υπερβολική βία εκδηλώνεται και φραστικά. Και η γλώσσα σώματος μιλάει: εγώ φοβάμαι να πλησιάσω έναν αστυνομικό όταν τον βλέπω ντυμένο και εξοπλισμένο, και μ’αυτό το ύφος. Και η περιφρόνηση των μικρών προβλημάτων των πολιτών. Και η οχύρωση στα αστυνομικά τμήματα και στις κλούβες τους. Οι αστυνομικοί είναι απομονωμένοι από την κοινωνία. Σ’αυτό φταίνε και αυτοί και οι “ηγεσίες”, αλλά και οι πολίτες που μεταπίπτουμε απ’τη δουλικότητα στην εκδήλωση μίσους όποτε η αναμπουμπούλα το επιτρέψει.
Επίσης, η Αστυνομία ενεργεί και ως φατρία που προστατεύει τα μέλη της ό,τι κι αν έχουν κάνει ή έχουν παραλείψει να κάνουν.
Για όλα αυτά, το να έρθει ένας άλλος υπουργός που εμφορείται απ’τις ίδιες λίγο-πολύ αξίες δε μου λέει τίποτε. Κι ο Παυλόπουλος δεν είναι χειρότερος από πολλούς άλλους.
Τι κάνουμε εμείς οι δημοκράτες που στεκόμαστε στη μέση. Αυτό είναι το ερώτημα που με τρώει.