Η κυβερνητική επιτροπή προετοίμασε ένα νομοσχέδιο που ξηλώνει ένα σημαντικό άρθρο του νόμου 1329/1983 για το οικογενειακό δίκαιο, νόμου που αποτέλεσε τομή για την ισότητα των δύο φύλων στην οικογένεια. Προτείνεται η γυναίκα να μη διατηρεί αναγκαστικά το οικογενειακό της επίθετο, όπως προβλέπει ο ισχύων νόμος, αλλά να παίρνει αυτό του συζύγου, εφόσον υπάρχει συναίνεση και των δύο.
ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΝΕ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ;
Εν κρυπτώ και απαραβύστω η κυβερνητική επιτροπή προετοίμασε ένα νομοσχέδιο που αφορά ζητήματα οικογένειας και επιμέλειας τέκνων όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ξηλώνει ένα σημαντικό άρθρο του νόμου 1329/1983 για το οικογενειακό δίκαιο, νόμου που αποτέλεσε τομή για τα γυναικεία δικαιώματα στην Ελλάδα και για την ισότητα των δύο φύλων στην οικογένεια. (Το νομοσχέδιο έχει και άλλα ιδιαίτερα αρνητικά στοιχεία, αλλά εμείς εδώ επικεντρωνόμαστε σε ένα).Συγκεκριμένα προτείνεται η γυναίκα να μην διατηρεί αναγκαστικά το οικογενειακό της επίθετο, όπως προβλέπει ο ισχύων νόμος, αλλά να παίρνει αυτό του συζύγου, εφόσον υπάρχει συναίνεση και των δύο.Αφήνει δηλαδή τη γυναίκα βορά στις πιέσεις του συζύγου και του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος για αλλαγή του επιθέτου της, γιατί γνωρίζουμε στην πατριαρχική Ελλάδα τι σημαίνει «συναίνεση και των δύο συζύγων». Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την οπισθοδρομική πρόταση και απαιτούμε να την αποσύρει η κυβέρνηση. Ζητούμε να αποσύρει μαζί και τα γελοία επιχειρήματα πάνω στα οποία στηρίζει την πρότασή της, ότι δήθεν δεν προκύπτει από επίσημα έγγραφα η συζυγική σχέση των δύο, άρα, λέει, αν πάνε στο εξωτερικό θα έχουν προβλήματα (π.χ. να μείνουν στο ίδιο ξενοδοχείο). Αν έχουν προβλήματα τα ζευγάρια που επισκέπτονται χώρες με θεοκρατικούς νόμους, τότε ας βγάλει η κυβέρνηση ένα επίσημο χαρτί όπου θα αναφέρεται ο γάμος των δύο, αντί να οδηγεί την Ελλάδα σε θεοκρατικά βήματα.Ζητούμε από όλες τις βουλευτίνες να απορρίψουν αυτή την κατάργηση κεκτημένου δικαιώματος και να επαναβεβαιώσουν ότι ο νόμος χρειάζεται βελτίωση και όχι υπονόμευση. Υπενθυμίζουμε δε, ότι εκτός του θέματος αρχής, υπάρχει και θέμα πρακτικό για τις γυναίκες, τώρα που ο γάμος δεν διατηρείται συνήθως για όλη τη ζωή και τα διαζύγια είναι συχνά. Είναι γνωστό στις παλιότερες διαζευγμένες γυναίκες πόσα χαρτιά χρειαζόταν να συμπληρώσουν και πόσες ταυτότητες, διπλώματα οδήγησης, βιβλιάρια ΙΚΑ, δημοτολόγια και λοιπά και λοιπά μετά από ένα διαζύγιο. Οι γυναίκες που έπαιρναν διαζύγιο από έναν σύζυγο με βάση παλιότερους γάμους, αντιμετώπιζαν ένα συνεχές τρεχαλητό με τη γραφειοκρατία για να φτιάξουν τα χαρτιά τους. Τώρα που η κυρία Λυμπεροπούλου που είχε πάρει «με συναίνεση» το όνομα του αντρός της, τον χώρισε, θα αλλάξει δεκάδες επίσημα έγγραφα για να επιστρέψει στο πατρικό της επίθετο, για να τα ξανααλλάξει όλα όταν θα παντρευτεί τον κύριο Παπαδόπουλο, να τα ξανα-αλλάξει όταν τον χωρίσει και λοιπά και λοιπά. Αυτό δεν πτοεί την κυβέρνηση, που προκειμένου να ικανοποιήσει πατριαρχικές πιέσεις και το συντηρητισμό της, φορτώνει και άλλα βάρη στις πλάτες των γυναικών.Μήπως να θυμίσουμε ότι στην ελληνική επαρχία η γυναίκα εκτός από το επίθετο του άντρα της παλιά, έπαιρνε και το όνομα και την έλεγαν Κώσταινα ή Γιώργαινα; Πού πάμε; Επιστρέφουμε σ’ αυτό το μακρινό παρελθόν;Διακηρύσσουμε για άλλη μια φορά ότι είμαστε αυτόνομα άτομα, έχουμε όνομα και επίθετο δικό μας (έστω κι αν προέρχεται από τον πατέρα μας) και απαιτούμε ισονομία εκεί όπου δεν υπάρχει, αντί της απαλλοτρίωσης κεκτημένων δικαιωμάτων.
Πριν από δεκάδες χρόνια φωνάζαμε στους δρόμους:
Δεν είμαι του αντρός μου
Δεν είμαι του πατρός μου
Θέλω να είναι ο εαυτός μου
Το ξαναφωνάζουμε και σήμερα
Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης
Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο)
Διαφωνώ σε αυτό που πάει να κάνει η κυβέρνηση διότι εγώ θέλω να έχω το δικό μου επίθετο και όχι του συζύγου μου διότι δεν είμαι η κυρία του κυρίου. Και γιατί να μην γίνει ο κύριος της κυρίας έτσι για αλλαγή. Όχι και πάλι όχι και να αφήσουν αυτά που ψηφίζουν στα κρυφά. Ντροπή και πάλι ντροπή.
Τι ισχύει σήμερα
Το οικογενειακό δίκαιο που ισχύει σήμερα στη χώρα μας τέθηκε σε ισχύ από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον νόμο 1329 του 1983 και καταγράφηκε ως ένα από τα δημοκρατικότερα της Ευρώπης για την εποχή που εισήχθη. Διέπονταν από μια νέα αντίληψη που δε φοβόταν τη σύγκρουση ανάμεσα σε «παραδοσιακά» και «νεωτεριστικά» οικογενειακά ήθη. Ενίσχυε τα ήθη εκείνα που ανταποκρίνονταν στις νέες κοινωνικές συνθήκες και που απηχούσαν σύγχρονες αξίες και ιδέες. Προωθούσε πρότυπα συμπεριφοράς, που έστω κι αν δεν είχαν καθολική κοινωνική στήριξη αντιμάχονταν τον αυταρχισμό και την ανισότητα μέσα στην ελληνική οικογένεια και εισήγαγε την αρχή της ισονομίας των φύλων στα πλαίσια της οικογενειακής ζωής. Οι βασικές μεταρρυθμίσεις που επέφερε όσον αφορά την ισονομία των δύο φύλων στην έγγαμη σχέση ήταν:
1) Κατήργησε την ανδρική αρχηγία στο γάμο και την πατρική εξουσία στα τέκνα (αντικαθιστώντας την με την από κοινού γονική μέριμνα)
2) Ορισε ότι οι δύο σύζυγοι φέρουν από κοινού τα βάρη του γάμου (εργασία εντός και εκτός σπιτιού και ανατροφή παιδιών).
3) Καθιέρωσε το αμετάβλητο του επωνύμου της γυναίκας μετά το γάμο για τις έννομες σχέσεις.
4) Κατήργησε το θεσμό της προίκας από τον γονέα της προσερχόμενης σε γάμο γυναίκας προς τον σύζυγο (υπόψιν ότι η επικαρπία τη προίκας εκ του νόμου ανήκε στον σύζυγο) και τον αντικατέστησε με τη γονική παροχή προς τα τέκνα ανεξαρτήτως φύλου.
5) Αναγνώρισε το δικαίωμα στην έγγαμη γυναίκα να έχει αυτοτελή κατοικία, ενώ μέχρι τότε υποχρεωτικά με το γάμο κατοικία της οριζόταν η κατοικία του συζύγου (οπότε όταν η σύζυγος για επαγγελματικούς κυρίως λόγους είχε χωριστή διαμονή, μπορούσε ο σύζυγος να επικαλεστεί διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης ).
6) Κατήργησε διατάξεις, οι οποίες απαγόρευαν την συμμετοχή σε συνεταιρισμό των γυναικών χωρίς τη συναίνεση του συζύγου τους.
Επί 25 συνεχή χρόνια, ένα τέταρτο δηλαδή του αιώνα οι έγγαμες γυναίκες στην Ελλάδα απολάμβαναν έστω την τυπική νομική ισότητα μέσα στο γάμο και διατηρούσαν το οικογενειακό τους επώνυμο. Ακόμη κι όταν οι πιέσεις του συζύγου και του συγγενικού του περιβάλλοντος να αλλάξουν επώνυμο ήταν έντονες – και γνωρίζουμε βέβαια ότι αυτό συνέβαινε συχνά – οι γυναίκες είχαν αν μη τι άλλο σύμμαχό τους το νόμο και μπορούσαν να τον επικαλεστούν: το επώνυμο της συζύγου δεν αλλάζει, γιατί ο νόμος έτσι ορίζει. Επιπλέον μία σημαντική συνέπεια είναι ο παιδαγωγικός χαρακτήρας των οικογενειακών μεταρρυθμίσεων που εισήχθησαν με το νόμο 1329/1983. Οι σύζυγοι, το οικογενειακό περιβάλλον, τα παιδιά, το δικαστικό σώμα, η κοινωνία άρχισαν να συνειδητοποιούν – αργά, αλλά σταθερά – ότι η έγγαμη γυναίκα δεν είναι πλέον υπό την κηδεμονία και την εξουσία του συζύγου, αλλά παραμένει μία ανεξάρτητη και αυτοτελής προσωπικότητα, η οποία έχει τη δική της ταυτότητα και εκτός από τις οικογενειακές της υποχρεώσεις διεκδικεί όπως και ο άνδρας τους προσωπικούς επαγγελματικούς και κοινωνικούς της στόχους στη ζωή.
Τι εισάγει η σημερινή κυβέρνηση
Πρέπει εξαρχής να τονίσουμε ότι πρόκειται για την πρώτη νομοθετική ρύθμιση ενάντια στην ισότητα των δύο φύλων τουλάχιστον μετά από τη δικτατορία. Καμμία άλλη μεταπολιτευτική κυβέρνηση δεν τόλμησε να εισάγει ρύθμιση που να ενθαρρύνει τη δυσμενή μεταχείριση των γυναικών από την ίδια την πολιτεία. Αντίθετα όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις προσπάθησαν, άλλες περισσότερο, άλλες λιγότερο, να εναρμονισθούν στο νομοθετικό πλαίσιο τόσο με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όσο και με τα αιτήματα του γυναικείου κινήματος. Προσπάθησαν δηλαδή να απαλείψουν όλες εκείνες τις νομοθετικές διατάξεις που έμμεσα ή άμεσα συντηρούσαν ανισότητες σε βάρος των γυναικών και να εισάγουν αντίστοιχα διατάξεις που να ενθαρρύνουν την ισότιμη αντιμετώπιση των γυναικών από το νόμο και να άρουν τις μακροχρόνιες διακρίσεις σε βάρος τους.
Τι λέει το νομοσχέδιο;
“Η ΝΕΑ ΡΥΘΜΙΣΗ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΠΩΝΥΜΟ: Επίσης, με το σχέδιο αυτό, τροποποιείται το άρθρο 1388 Α Κ. Με βάση την ήδη ισχύουσα ρύθμιση, η γυναίκα διατηρεί και μετά το γάμο το επώνυμό της και μόνο στις κοινωνικές σχέσεις μπορεί να χρησιμοποιεί και το επώνυμο του συζύγου της. Ωστόσο μετά τη διαγραφή, αρχικά από τα διαβατήρια και κατόπιν από τις ταυτότητες, του ονόματος του συζύγου είναι πολύ δύσκολο στα νόμιμα ζεύγη να αποδείξουν, ταξιδεύοντας κυρίως στο εξωτερικό, ότι είναι καθ’ όλα νόμιμα ζεύγη και όχι παράνομα, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται, κατά τη διενέργεια διαφόρων συναλλαγών. Με την εισαγόμενη ρύθμιση, προς άρση των εμφανιζομένων προβλημάτων, παρέχεται η δυνατότητα στους συζύγους να έχουν το ίδιο επώνυμο, εάν φυσικά αμφότεροι το επιθυμούν..”
Δεν μπορούσε να εφευρεθεί πιό γελοία επιχειρηματολογία, ούτε και πιο ύπουλος τρόπος εισαγωγής τέτοιας οπισθοδρομικής μεταρρύθμισης μετά από 25 χρόνια Θα πρέπει επομένως να σκεφθούμε ποια συμφέροντα πραγματικά εξυπηρετεί αυτή η διάταξη, ποιοι πιέζουν για την εφαρμογή της – η εκκλησία ενδεχομένως και κάποιοι υπερσυντηρητικοί πολιτικοί και κοινωνικοί κύκλοι. Εφόσον όμως η κυβέρνηση επικαλείται το πρόβλημα με τα διαβατήρια, άρα επικαλείται πρωτίστως δυσλειτουργία διοικητικού χαρακτήρα, ας απορρίψουμε αυτόν τον ισχυρισμό:
α) Σε καμμία – μα καμμία – χώρα του κόσμου δεν γίνεται έλεγχος της νομιμότητας ενός ζευγαριού κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του σ’ αυτήν, εκτός ίσως από ελάχιστες χώρες με αυστηρά θεοκρατικά καθεστώτα. Σ’ αυτές τις χώρες τα ζευγάρια θα προσκομίζουν άλλα έγγραφα, όπως πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης.
β) Οι διοικητικές δυσλειτουργίες ενδεχομένως θα είναι ασύγκριτα περισσότερες εντός Ελλάδας με τη ρύθμιση αυτή. Ολες οι νέες γυναίκες σήμερα μορφώνονται, αποκτούν πτυχία και διπλώματα, κάνουν αγοραπωλησίες, υπογράφουν επίσημα έγγραφα. Επιπλέον τα διαζύγια σήμερα είναι πολύ πιο συχνά, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να ταλαιπωρούνται με τη γραφειοκρατία.
Ο υπουργός δικαιοσύνης θα ισχυριστεί ότι δεν παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των φύλων, διότι η αλλαγή επωνύμου θα γίνει μόνο «εφόσον οι σύζυγοι το επιθυμούν». Βέβαια γνωρίζει ο κ. υπουργός ότι κανείς άνδρας δεν θα δεχόταν στην Ελλάδα – και πολύ σωστά, αφού το όνομα είναι βασικό στοιχείο της ταυτότητας του ατόμου – να αλλάξει το επώνυμό του και να πάρει αυτό της συζύγου του. Γνωρίζει όμως ταυτόχρονα ότι σε μια κοινωνία με βαθειά πατριαρχικά ιδεολογικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά και με μια έντονα συντηρητική παράδοση, η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών θα δέχεται πανταχόθεν πιέσεις, από το σύζυγο, από τους συγγενείς, από την εκκλησία να εγκαταλείψει το δικό της επώνυμο – να αρνηθεί δηλαδή ένα μέρος της ταυτότητάς της σαν παιδί, σαν μαθήτρια, σαν σπουδάστρια, σαν εργαζόμενη, σαν πολίτισσα, να αρνηθεί το όνομα της μισής της ζωής – και να προσλάβει αυτό του συζύγου.
Πρόκειται για ευθεία επίθεση ενάντια στην αυτονομία των γυναικών. Μετά από ένα τέταρτο του αιώνα επιστροφή στην παράδοση της ελληνικής πατριαρχικής οικογένειας και στην υποτέλεια της γυναίκας.
Δεν πρέπει να περάσει το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης που επαναφέρει το κοινό επώνυμο των συζύγων.
Όταν διάβασα τις νέες ρυθμίσεις για το-οικογενειακό δίκαιο και το επώνυμο των συζύγων, νόμιζα πως μας κάνουν πλάκα αλλά δυστυχώς δεν ήταν αστείο. Είκοσι και πλέον χρόνια από την αλλαγή του οικ. δικαίου του 1983, που πολύ σωστά σημειώνει η Νανά, υπήρξε από τα προοδευτικότερα της Ευρώπης, ένα άνευ προηγουμένου χτύπημα στη θεσμοθετημένη ισότητα των φύλων, χωρίς μάλιστα να έχει προαναγγελθεί έστω και με νύξεις μια τέτοια πρόθεση. Δεν ξέρω τι να υποθέσω για τα κίνητρα μιας τέτοιας αλλαγής σκηνικού, βαθύτατα αντιδραστικής και εχθρικής -προς τις γυναίκες αλλά και προς το κοιν. σώμα ευρύτερα. Από τη μια συζητούμε για το σύμφωνο συμβίωσης και το γάμο των ομοφυλοφίλων και από την άλλη αναιρούν το κατοχυρ. δικαίωμα της διατήρησης της ταυτότητας μας, δηλ. της προσωπικότητας μας; Μαζί με το 65ωρο εργασίας να υποθέσω ότι θα δρομολογηθούν και άλλοι δρόμοι επιστροφής στο Μεσαίωνα; Το θέμα μας αφορά όλους, άνδρες και γυναίκες, και ιδιαίτερα τη ριζοσπαστική Αριστερά που πρέπει οπωσδήποτε να πάρει θέση, σε επίπεδο ηγεσίας, στα έντυπα της, να στηρίξει με κάθε τρόπο τις γυναικείες οργανώσεις και κάθε φωνή ή πράξη διαμαρτυρίας, αν βέβαια θέλει να είναι ριζοσπαστική σε όλα τα επίπεδα……
<p>συμφωνω κατα το μισο με την κυβερνηση : να αλλαζει υποχρεωτικα ονομα ο ενας απο τους δυο συζυγους ,αλλα αυτος να ειναι ο αντρας. Να νοιωσουν λιγα χρονια τι σημαινει ως συνειδηςη ταυτοτητας να παιρνεις καθε φορα και νειδικα στο ξεκινημα της ενηλικης ζωης ενα αλλο επιθετο και μαλιστα σε πτωση κτητικη και μετα τα ξανασυζηταμε. ειναι απο τις βασικες παραμετρους χειραφετησης των γυναικων.<br />
προτεινω να υιοθετηθει η προταση μου απο τους αντρες του ευρυτερου προοδευτικου χωρου και ως συμπαρασταση στις γυναικες και να καταδειχτει η γελοιοτητα της προτασης τους που δεν ειναι καθολου μα καθολου αθωα.<br />
και μεταξυ σοβαρου και αστειου γνωριζω καποιον που κυκλοφορουσαμε καποτε μαζι και δεν διορθωνε οταν τον αποκαλουσαν κο Καζανα αλλα καμαρωνε κιολας.καπου εκει οταν ειχε ψηφιστει ο νομος για την ισοτητα κι ελεγε οτι αν θελει μπορει ο αντρας να παρει το επιθετο της συζυγου. και πιθανα νατο εκανε αλλα εγω δεν πιστευα στο θεσμο της δημοσιας δεσμευσης με παπα,δημαρχο, κουμπαρους και πολλα ταρατατζουμ.<br />
εκτοτε κυλισε πολυ νερο στο αυλακι και να που καποιοι αγρυπνουν και ζητανε πισω τα χαμενα…… φιλακια Ντινα Κ</p>
Διαβάστε απόψεις νέων κοριτσιών και θα φρίξετε:
http://www.teleiosgamos.gr/forum/viewtopic.php?t=1296
http://www.teleiosgamos.gr/forum/viewtopic.php?t=1786
Καποια στιγμη θα πρεπει να τελειωνουμε με αυτες τις υστερικες ανεραστες τριχωτες κυρίες και με τις ψυχωσεις τους που βασανισαν την Ελληνικη κοινωνια επί 23 χρόνια.
Διοτι δεν αντιλαμβανονται οι ηλίθιες οτι με την ισχυουσα νομοθεσια η οποία ειναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ και δεν ισχυει σε ΚΑΜΜΙΑ άλλη χωρα στον κοσμο, από την Σουηδια και την ισλανδια μεχρι το Ιραν, έχουν μεταβληθει σε παλλακιδες του καθε αγα ο οποίος τις χρησιμοποιει σαν αναπαραγωγικη μηχανη που του κανει παιδια.
Και τουτο διοτι τα τεκνα παιρνουν το επωνυμο του πατερα και η μαννα δεν μπορει να αποδειξει οτι ειναι μαννα των ίδιων της των παιδιων διοτι εχει ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ επώνυμο από αυτα, όπως και από τον συζυγο.
Ξεχνανε οι υστερικες μου ότι ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ειναι η ενοτητα της οικογενειας και το να εχουν οι συζυγοι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ διαφορετικο επωνυμο βαλει κατα της ενοτητας αυτης καθως και κατα της ελευθερης βουλησης τους. Ο Χατζηπαπαρας με τα Χατζηπαπαρακια του και η ΔΟΥΛΑ που του κανει τα παιδια.
Το ηλιθιο καθεστως αυτο που ειναι αλλη μια αρρωστημενη επινόηση της Margaret Papandreou (που ο Θεος να την εχει καλα την Δημητρα Λιάνη) δημιουργει ΤΕΡΑΣΤΙΑ προβληματα στο οικογενειακο δικαιο ιδιατερα σε οσους εχουν παντρευτει αλλοδαπες ακομα και Ευρωπαίες.
Ετσι η Σουηδη κα Jahonsen που παντρευεται τον κο Παπαδοπουλο και δηλωνει τον γαμο της στην χωρα της αλλαζει το επωνυμο της οπως κανει η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ στην Σουηδια (που το κομπλεξ ΔΕΝ δινει ρεστα) και ονομαζεται Papadopoulos.
Ελα ντε ομως που ο ηλιθιος νομος που οι ΛΥΣΣΑΡΕΣ εχουν θεσπισει αρνειται στις Ευρωπαιες υπηκοους να εχουν ΤΟ ΙΔΙΟ επωνυμο με τον αντρα τους (ήμαρτον Κύριε) και αρνειται επισης οτι η κα Papadopoulos ειναι συζυγος του Παπαδοπουλου και μαννα των Παπαδοπουλακιων!!!!
Και προχωραει ακομα η βαθεια διανοητικη αρρωστεια των φεμινιστριων: Αρνειται να εκδοσει ΕΛΛΗΝΙΚΟ διαβατηριο στα Παπαδοπουλακια διοτι αρνειται την ταυτοπροσωπια και την συγκαταθεση της μαννας τους, επειδη ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να την λενε Papadopoulos παρα μονο Jahonsen η οποία δεν υφίσταται πλεον ουτε στην χώρα της.
Ετσι μενουν ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ χωρις διαβατηριο, ενω προσβαλεται βαναυσα η Μητροτητα και η συνοχη της οικογενειας εξ αιτιας καποιων που εχουν το μυαλο της κοτας.
Επί δε όλων αυτων προσεφυγα στον Συνηγορο του Πολίτη, καθως και στους ελεγκτες Δημοσιας Διοικησης και δικαιωθηκα ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΑ. Δεν αποκλειεται μαλιστα η ολη διαδικασια να δρομολογηθηκε και απο τις δικες μου ενεργειες. Και ας ηχει ακομα στα αυτια μου η στριγγια φωνη της κακιασμενης διευθυντριας της ΕΓΕ να μου λεει με τονο ανεραστης κατιναρας του δημοσιου: Α-ΠΟ-ΚΛΕΙ-Ε-ΤΑΙ κυριε να μην σας δινουν διαβατηριο. ΕΣΕΙΣ δεν εχετε καταλαβει. Και εν πασει περιπτωσει ο νομος στην Ελλαδα ειναι ΑΥΤΟΣ.
Ειχα σκοπο να ξεκινησω αγωνα στα Ευρωπαϊκα δικαστηρια μεχρι να αποκτησει η γυναικα μου (και η καθε Ελληνιδα ή Έλληνας) το δικαιωμα να εχει το ιδιο επωνυμο με τον/την συζυγο ΚΑΙ στην Ελλαδα καθως και το ιδιο επωνυμο με τα παιδια της αλλα ΕΥΤΥΧΩΣ με προλαβε η κυβερνηση
Δεν ειστε πιο δημοκρατικες από την Σουηδεζα ή την Σκανδιναυη μαννα
ΥΓ. Τα παιδια μου εξακολουθουν να μην μπορουν να εχουν Ελληνικο διαβατηριο. Αλλα δεν πειραζει, τους εβγαλα διαβατηριο ΞΕΝΗΣ υπηκοοτητας.
ελπίζω το αποπάνω να είναι χιουμοριστικο, γιατί μουρχόταν να γελάσω όσο το διάβαζα
TI ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ? ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ..
ΚΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ ΤΟ ΠΗΡΑ…Ε! ΘΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ…
Κατ αρχην, δεν καταλαβαινω γιατι επιτρεπουμε μεσα στο μπλογκ αυτο να εκφραζονται αποψεις με τον τροπο του “theoprovlitos. Θα καθοταν κανεις απο εμας να συζητησει δια ζωσης με καποιον που δεν σεβεται τους συνομιλητες του και παραληρεί υβριζοντας με προφανη αδυναμια να εκφρασει αποψη και να την στηριξει με επιχειρηματα; Νομιζω πως οχι. Εκτος αυτου δημιουργει παρασιτα στην συζητηση. Φανταζομαι οτι η Σουηδεζα συζυγος μαλλον τον εχει χωρισει- τετοιος γκαγκα που ειναι -και μαλλον την ιδια συμπεριφορα θα ειχε και στο σπιτι, πιθανα δε να εκβιαζε οτι θα κρατησει τα παιδια στην ελλαδα για εκδικηση, οπως σε πολλες περιπτωσεις εγινε η προσπαθηθηκε να γινει. Αν θελει ο κυριος αυτος -τροπος του λεγειν κυριος- να εχει ολη η οικογενεια το ιδιο επιθετο ας παρει αυτος και τα παιδια του το επιθετο της συζυγου του.Ο νομος μαλιστα δινει την ευκαιρια να παιρνουν τα παιδια και τα δυο επιθετα. μαλλον δεν μπορει ουτε να το διανοηθει κατι τετοιο γιατι βρισκεται νοητικα, μορφωτικα, πολιτισμικα και πολιτικα πολλους αιωνες πισω. ΕΔΩ ΜΥΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΛΥΣΣΑ, ΕΝΑΣ ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΑΦΕΝΤΗ και γι αυτο δεν μπορουμε να κανουμε τιποτε αλλο απο το να του συστησουμε καποιον επαγγελματια να τον βοηθησει να δεχτει την απωλεια.
Επισης μπηκα στο μπλογκ που ανεφερε ο Καρπαδακης και δεν ειδα τιποτε τρομακτικο. Θα ελεγα οτι ειναι οι αποψεις καποιων κοριτσιων που δεν ειχαν ιδιαιτερες ευκαιριες για μορφωση και πολιτικοποιηση και παρ ολα αυτα εχουν εναν μαλλον προοδευτικο προβληματισμο,ισως με ακατεργαστο και χαλαρο τροπο. Προσωπικα μαλλον θετικη εντυπωση αποκομισα.
γεια σας. Ντινα Καζανα
αν προοδευτικός προβληματισμός είναι το να συζητάς εν έτει 2008 τέτοια θέματα από κορίτσια ηλικιών 20-30 τότε τι να πω.
Οπως δεν συζητάμε πλέον καν για προίκα, ακόμα και για να εκφραστούμε εναντίον της, έτσι είναι και αυτό. Από τη στιγμή όμως που τίθεται ως θέμα για σοβαρή συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, σημαίνει ότι υπάρχει ακόμα ισχυρός προβληματισμός και πίεση για το αντίθετο, άσχετα άμα είναι κιόλας κάτι νομικά κατωχυρωμένο, και άσχετα αν η πλειοψηφία δηλώνει “ΨΥΧΡΑΙΜΑ” ότι θα ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΕ να κρατήσει το δικό της όνομα.
Πόσο μάλλον όταν καταργηθεί και αυτός ο νόμος και επικρατήσει το “δημοκρατικότερο” (lol) της συναίνεσης και της θέλησης, ειδικά όταν της το ζητάει ο “καλός της” με τόσο γλυκό τρόπο που παραλίγο να ενέδιδε.
Παρακαλούμε αναρτείστε στην ιστοσελίδα σας την ηλεκτρονική καμπάνια των γυναικείων συλλογικοτήτων για τη διατήρηση του αμετάβλητου των επωνύμων μετά το γάμο. Ευχαριστούμε
Το μήνυμα είναι:
Φίλες και φίλοι,
Αφιερώστε ένα λεπτό για την ηλεκτρονική υπογραφή της διαμαρτυρίας γυναικείων συλλογικοτήτων για την απόσυρση της διάταξης περί κοινού επωνύμου μετά το γάμο προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
http://www.Petition Online.com/ epon2008/ petition. html
Παρακαλούμε διαδώστε το όπου μπορείτε
Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης
http://www.femnetsalonica.gr
Δοκιμή
Anthony Giddens Η ΜΕΤΑΜΌΡΦΩΣΗ Της ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑς ,Σεξουαλικότητα Αγάπη και Ερωτισμός στις Μοντερνες Κοινωνίες Μτφ Απόστολος Καλογιαννης ,Πολυτροπον ,Αθηνα (1992)2005
Το βιβλίο του Anthony Giddens Η ΜΕΤΑΜΌΡΦΩΣΗ Της Οικειότητας φορά στη σεξουαλικότητα:ένα θέμα που μοιάζει άσχετο με τα δημόσια ζητηματα,ζητημα ουσιωδώς ιδιωτικό. Ωστόσο στη πραγματικότητα το σεξ παρουσιάζεται πια διαρκώς στ δημόσιο πεδίο .Ο Giddenss επικεντρώνεται στις αλλαγές σε μια συναισθηματική τάξη όπου οι γυναίκες-απλές γυναίκες ή και το γυναικείο κίνημα έχουν εισηγηθεί σπουδαίες αλλαγές οι οποίες έχουν γενικευτεί : αλεγε΄ς που αφορούν στην εξερεύνηση των δυνατοτήτων μιας αμιγούς σχέσης», μιας σχέσης σεξουαλικής και συναισθηματικής ισότητας . Οι αλλαγές αυτές συνδέονται με την εμφάνιση του ερωτά που είχε διπλό αντίκτυπο στην κατάσταση των γυναικών . Από την μια βοήθησε να μπουν οι γυναίκες «στη θέση τους » στο σπίτι . Από την άλλη όμως ο ερωτάς μπορεί να ειδωθεί ως μια ενεργητική και ριζοσπαστική συμπλοκή με τον «ανδροπρεπή»χαρακτήρα της μοντέρνας κοινωνίας. Ο ερωτάς προϋποθέτει ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν ανθεκτικό συναισθηματικό δεσμό με τον αλλ, στην βάση εγγενών χαρακτηριστικών το δυο του δεσμού . Ο ερωτάς έχει ως προάγγελο του τον περιπαθή ερωτά τον επονομαζόμεκ]να amour passion ο οποίος χαρακτηρίζεται από μια αίσθηση επίγονος που χαρακτηρίζεται από μια αίσθηση επείγοντος κάτι που τον διαφοροποιεί από την ρουτίνα της καημεριντητας με την οποία τείνει να έρθει σε σύγκρουση . ο περιπαθής ερωτάς έχει μια μαγική ιδιότητα η όπια μπορεί να πάρει θρησκευτικές διαστάσεις με τη θερμή του στην πρνεωτερική ευρώπη οι περισσοτεροι γαμοι συναπτονταν όχι στην βάση της αμοιβαίας ερωτικής ελξης , αλλά σε αυτή των οικονομικών πειστασεων . ο γάμoς στις τάξεις των φτωχών ηταν ένα μέσο για την οργάνωση της αγροτικής εργασιας
Ειδκά στην Ευρώπη εμφανισθηκαν ιδανικά του ερωα που συνδεοtαν στενά με τις ηθικές αξιες του χριστιανισμου. Η παραινεση πως κάποιος πρεπει να αφιερώνεται στον Θεό για να τον γνωρίσι και πως με αυτή την διαδικασια επιτυγχανεται η αυτογνωισα εγινε μέρος μιας μυστικής ενωσης αναμεσα στον αντρα και τη γυναίκα(
Ο έρωτας ο οποίος άρχισε να κάνει αισθητη την παρουσία του μετά τα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα ενσωμάτωσε στοιχεία το Amour Passion και επηρεάσθηκε από τα ιδανικά του. . Ο ερωτάς εισήγαγε στην ατομική ζωή την ιδέα μιας αφήγησης-μια φόρμουλα που επέκτεινε Ριζικά την αναστοχαστικοτηα του απόλυτου ερωτά. Μιa από τις σημασίες του όρου «ρομάντζο» είναι η διήγηση μιας ιστορίας, αλλά αυτή η ιστορία έγινε τώρα ατομική, εισάγοντας τον εαυτό και ην άλλο σε ία προσωπική αφήγηση που δεν αναφερόντα σε αρύτερες κοινωνικές διαδικασίες . Η ανάδυση του ερωτά συν΄΄επεσε με την εμφάνιση του μυθιστορήματος :εγκαινιάζει μια νέα αφηγηματική μορφή. Ο περιπαθής ερωτάς υπήρξε απελευθερωτικός αλλά μόνο υπό την έννοια τι αποτελούσε ένα διάλεξα από τη ρουτίνα και τις υποχρεώσεις . Αντίθετα , τα ιδανικά του ερωτά ενσωματώνονταν άμεσα στους προιντες δεσμούς ανάμεσα στην ελευθέρια και την αυτοπραγμάτωση . (σ 69)
Ζούμε σήμερα σε μια εποχή των πολλαπλών σχέσεων που έρχονται σε αντίθεση με τις παντοτινές, μοναδικές ιδιότητες του ρομαντικού έρωτα, που ο Anthony Giddens διορατικά περιέγραψε ως εποχή της «καθαρής σχέσης» (ή« αμιγούς σχέσης»ή «γνήσιας σχέσης» )στην οποία ο καθένας μετέχει για χάρη της ίδιας της σχέσης, για ότι μπορεί να αποκομίσει από αυτήν και η οποία επομένως μπορεί να διακοπεί λίγο πολύ κατά βούληση, οποιαδήποτε στιγμή, από οποιοδήποτε μέλος της ,αφού ο έρωτας δεν μπορεί πια να είναι ισοδύναμος με τη διάρκεια. « Η αμιγής σχέση αναφέρεται σε μια κατάσταση όπου μια κοινωνική σχέση συνάπτεται χωρίς κάποια εξωτερική αιτιολόγηση , παρά μόνο για αυτά που μπορεί να αντλήσει ο καθένας από τον άλλο στα πλαίσια μιας υφιστάμενης».
Το καινούργια στοιχεία στις σύγχρονες διαδικασίες εξατομίκευσης είναι : ο εκδημοκρατισμός τους :αυτό δηλαδή πού επιτρεπόταν σε ελάχιστους, να ζουν την ζωή τους με δικό τους τρόπο, τώρα πια απαιτείται ως δικαίωμα από όλους- .
Ο συνάλληλος έρωτας
——————————
Για τον Anthony Giddens πάλι ,ζούμε σήμερα στην εποχή του «συνάλληλου έρωτα»,του« confluent love »που μπορεί να συγκριθεί «με την εικόνα δυο παραποτάμων που συναντώνται καθώς ρέουν και σμίγουν σε έναν ενιαίο ποταμό,» και ο οποίος διαφέρει σημαντικά από τον (νεωτερικο) ρομαντικό έρωτα. Ο ρομαντικός έρωτας εξαρτάται από το amour passion ,η προβολή δημιουργεί ένα αίσθημα ολότητας με τον άλλο η οποία ενισχύεται από εδραιωμένες διαφορές ανάμεσα στην αρρενωπότητα και τη θηλυκότητα, κάθε μια από τις οποίες χαρακτηρίζονται με όρους αντίθεσης Ο συνάλληλος έρωτας προϋποθέτει την ισότητα στο συναισθηματικό πάρε δώσε, αναπτύσσεται μόνο στο βαθμό που αναπτύσσεται η οικειότητα, που ο κάθε σύντροφος είναι έτοιμος να αποκαλύψει στον άλλον έγνοιες ,ανάγκες και ευαισθησίες Ο ρομαντικός ερωτάς απέκλείε την ars erotica. Η ερωτική ικανοποίηση και η ευτυχία, υποτίθεται ότι είναι εξασφαλισμένες από την ίδια την ορμή που προκαλεί ο έρωτας. Ο συνάλληλος ερωτάς εισάγει την ars erotica στον πυρήνα των συζυγικών σχέσεων και καθιστά την αμοιβαία σεξουαλική ευχαρίστηση βασικό χαρακτηριστικό για τη διατήρηση η τη διάλυση μιας σχέσης.
Σήμερα η καλλιέργεια ερωτικών δεξιοτήτων και η ικανότητα να δίνεις και να παίρνεις σεξουαλική ηδονή εκ μέρους και των δυο φύλων, οργανώνονται αναστοχαστικά μέσα από πολλαπλές πηγές ερωτικής πληροφόρησης , συμβουλευτικής και εκπαίδευσης Ο συνάλληλος έρωτας αναπτύσσεται σε μια κοινωνία όπου σχεδόν όλοι έχουν την ευκαιρία να ολοκληρωθούν σεξουαλικά Σε αντίθεση με τον ρομαντικό έρωτα ο συνάλληλος δεν είναι μονογαμικός με την έννοια της σεξουαλικής αποκλειστικότητας:στηρίζεται στην αμιγή σχέση δηλαδή στην παραδοχή εκ μέρος κάθε συντρόφου πως κερδίζει οφέλη από τη σχέση σε ικανοποιητικό βαθμό ώστε να αξίζει η συνέχιση της
o Η «πλαστική»(ή εύπλαστη)σεξουαλικότητα
Ζούμε στην εποχή της «πλαστικής σεξουαλικότητας» αφού η «σεξουαλική ικανοποίηση έχει αποδεσμευτεί από την πανάρχαια ολότητα που συγκροτούσε με την αναπαραγωγή τη συγγένεια και τις γενεές» Η «πλαστική»(ή εύπλαστη)σεξουαλικότητα–λέει ο Anthony Giddens ΄-«αποκομμένη από την πεπαλαιωμένη ενσωμάτωση της με την αναπαραγωγή. ήταν ένα φαινόμενο με πραγματικά ριζικές επιπτώσεις» που διαμορφώθηκε ως μέρος μιας προοδευτικής διαφοροποίησης του σεξ από τις απαιτήσεις της αναπαραγωγής. Για τις περισσότερες γυναίκες, στους περισσότερους πολιτισμούς ,και κατά τη διάρκεια των περισσότερων ιστορικών περιόδων, η σεξουαλική ευχαρίστηση ,όπου ήταν δυνατόν να επιτευχθεί, ήταν εγγενώς συνδεδεμένη με τον φόβο επαναλαμβανόμενων κυήσεων και κατά συνέπεια με τον φόβο του θανάτου, Σήμερα, καθώς οι τεχνολογίες αναπαραγωγής έχουν γίνει πιο εκλεπτυσμένες, αυτή η διαφοροποίηση έχει ολοκληρωθεί. Τώρα η σύλληψη μπορεί όχι μόνο να ανασταλεί, αλλά και να παραχθεί τεχνητά, «η σεξουαλικότητα είναι επιτέλους πλήρως αυτόνομη. η αναπαραγωγή μπορεί να λάβει χώρα ακόμα και με την απουσία της σεξουαλικής δραστηριότητας κι αυτό αποτελεί μια τελική «απελευθέρωση»για την σεξουαλικότητα, η οποία στο εξής μπορεί να γίνει καθολικά μια ιδιότητα των ατόμων και των μεταξύ τους συνδιαλλαγών ».
δημοσιευτηκε στο περιοδικο Επιστημη και Κοινωνια
http://www.media.uoa.gr/sas/issues/15_issue/theodoridhs.html
Μα τι να πω?Απαράδεκτο…….
Ιδα πολλές γυναικες …..
(μερικοι εχουν μεινει εκεί …)
βλ στου Ροίδη
http://roides.wordpress.com/2008/07/11/orthiws/
(στην κυρία Ρωρερκάρ)
Εγώ κυρία, μόνον προσπαθώ
στων Πραγμάτων να βρεθώ την Ψυχή
και να την αποδώσω, σώζοντάς τα
καθώς χρέος είναι βέβαια του Ποιητή.
Εσείς, αβέβαιες ακόμα με το χέρι σας διαγράφετε κινήσεις, ως άνθος
που δειλά στο φως ανοίγει.
Έτσι κι εγώ, ως σ’ άνθος σας μιλώ:
παρακαλώ σας, λίγο το Άρωμά μετριάστε
και το Χρώμα σας καλύψτε
γιατί και Νου και Λογική μου παίρνουν
κι όλο Παράπονο τα Πράγματα μού μένουν.
Γιώργης Χολιαστός
Αυτοί δεν εκπλήσσουν άλλα μου, αλλά τις ευχαριστίες