Η απάντηση σε όσους αρνούνται σήμερα ακόμη και τη σύνθετη ονομασία της f.y.R. of Macedonia είναι η διεκδίκηση κάποιων “αλυτρώτων” συναδέλφων τους το 1946 για την προσάρτηση της “Βορείου Μακεδονίας” στην Ελλάδα. Δείτε το εξώφυλλο, τους βασικούς συντελεστές της Επιτροπής Αλυτρώτων Βορείου Ελλάδος” (με πρόεδρο τον διατελέσαντα πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Π. Βιζουκίδη) και το χάρτη με τις διεκδικήσεις σε βάρος των βόρειων γειτόνων μας. Όταν τη διεκδικούσαν ήταν “Βόρειος Μακεδονία” ενώ τώρα είναι απλά “Σκόπια”.
Μακεδονισμός και άλλα δαιμόνια
Της ΑΘΗΝΑΣ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΗ*
Η αντιπαράθεση για το Μακεδονικό μετά το 1991 εκκινεί από μια παρεξήγηση: οι δύο πλευρές δεν δίνουν απλά διαφορετικές απαντήσεις, αλλά απαντούν και σε ένα διαφορετικό ερώτημα. Η μία λέει: Εχει το δικαίωμα μια χώρα να μονοπωλεί το όνομα μιας ευρύτερης περιοχής; Η άλλη υπενθυμίζει: Είναι ή δεν είναι δικαίωμα κάθε λαού να ορίσει ελεύθερα την ταυτότητά του;
Αν συμφωνούσαμε στο ερώτημα, ίσως καταφέρναμε να βρούμε και μια κοινή απάντηση. Πόσω μάλλον όταν το ερώτημα από ελληνικής πλευράς έχει αλλάξει πολλές διατυπώσεις στην πορεία του χρόνου… Διότι μπορεί η χώρα μας να καταγγέλλει την «αδιαλλαξία» της άλλης πλευράς, αλλά η αδιαλλαξία μας με το «ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγα» εξασφάλισε μόνο την απομόνωση της Αθήνας και την αναγνώριση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας από 123 χώρες.
Η εμπειρία του αδιεξόδου στο Μακεδονικό τα τελευταία 17 χρόνια οδήγησε στη μερική αναθεώρηση της ελληνικής στάσης. Τα περισσότερα κόμματα υποστηρίζουν πλέον τη λύση της σύνθετης ονομασίας. Αυτό, όμως, που ήταν ρεαλιστικό το 1992, είναι ρεαλιστικό σήμερα; Επί της ουσίας, άλλωστε, δεν έχουν αλλάξει πολλά: στο δημόσιο λόγο συνεχίζουν να διακινούνται τα ίδια στερεότυπα που οδήγησαν από την αρχή σε μια στρεβλή ανάγνωση του ζητήματος.
Τι ξέρουμε για το Μακεδονικό;
Το πρώτο και δομικό αφορά την απαξίωση της άλλης πλευράς, την άρνηση του Αλλου. Θεωρούμε τη γειτονική (ακατονόμαστη) χώρα μια «τεχνητή οντότητα», με ιστορία μόλις 65 ετών και αρνούμαστε ότι υπάρχει (σλαβο-)μακεδονικό έθνος. Ολοι, όμως, υπερασπιζόμαστε τον παλαιστινιακό λαό, που ως έθνος διαμορφώθηκε ακόμη πιο πρόσφατα. Τα έθνη συγκροτούνται μέσα από κοινωνικο-πολιτικούς μετασχηματισμούς. Δεν είναι ούτε παραμένουν αναλλοίωτες οντότητες.
Θα αναφερθώ σε κάποια ιστορικά δεδομένα που τείνουμε να αγνοούμε:
*Η διαμόρφωση μακεδονικής εθνικής ταυτότητας ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, ως αντίδραση στον ελληνο-βουλγαρικό ανταγωνισμό.
Ο ελληνικός εθνικισμός ενθάρρυνε τότε, την ταύτιση των ντόπιων σλαβόφωνων με τους αρχαίους Μακεδόνες, έχοντας σκοπό να τους αποσπάσει από το βουλγαρικό εθνικό κίνημα.
*Η αυτονομιστική τάση άρχισε να αναπτύσσεται. Το 1903 η επανάσταση του Ιλιντεν κατά των Οθωμανών έγινε με το σύνθημα: «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913, τα οθωμανικά εδάφη της Μακεδονίας διαμοιράστηκαν κατά 51% στην Ελλάδα, 37% στη Σερβία, 10% στη Βουλγαρία και 1% στην Αλβανία. Εκτοτε η χώρα μας αναγνώρισε τη σερβική (μετέπειτα γιουγκοσλαβική) Μακεδονία και τη βουλγαρική Μακεδονία.
*Αυτοί οι όροι ήταν σε κοινή χρήση ώς το 1992, οπότε επικράτησε το καινοφανές σύνθημα: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Επισήμως, βέβαια, η ελληνική διπλωματία ποτέ δεν τόλμησε να το επικαλεστεί.
*Η (σλαβο-)μακεδονική εθνική ταυτότητα αναπτύχθηκε σταδιακά μέσα από τις ιστορικές συγκρούσεις του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, η πολιτική σκληρής καταστολής της βουλγαρικής συνείδησης της πλειονότητας των κατοίκων της περιοχής από το σερβικό κράτος ενίσχυσε τις τοπικιστικές τάσεις, ενώ οι αγριότητες της βουλγαρικής φασιστικής κατοχής κατά τη διάρκεια του πολέμου αποξένωσαν τον πληθυσμό της περιοχής από τους Βούλγαρους.
*Σε αυτό το πλαίσιο, ιδρύθηκε η Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας ως ένα από τα συστατικά έθνη της Ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας το 1945.
Εξυπηρετούσε, τόσο την εξισορρόπηση του σερβικού και του βουλγαρικού εθνικισμού, όσο και το όραμα της ένταξης όλης της Μακεδονίας στη μελλοντική βαλκανική ομοσπονδία.
*Η εγκατάσταση εκεί των σλαβομακεδόνων πολιτικών προσφύγων μετά τον ελληνικό εμφύλιο, η άρνηση της Ελλάδας να τους επαναπατρίσει ακόμα και μετά το 1982, καθώς και τα μέτρα καταστολής της σλαβοφωνίας στην ελληνική Μακεδονία, επέτρεψαν στην ηγεσία των Σκοπίων να καταγγέλλει την Ελλάδα στους διεθνείς οργανισμούς και να διεκδικεί την αναγνώριση μακεδονικής μειονότητας.
Παρά τις εξελίξεις αυτές, για τη χώρα μας το θέμα ήταν «ανύπαρκτο».
Η εθνικιστική πόλωση
Οταν χρειάστηκε πια να το αντιμετωπίσουμε, στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, μέσα σε ένα κλίμα εύλογης ανασφάλειας για τις αλλαγές στα Βαλκάνια, επικράτησε ένας ακραίος λόγος περί «εθνικής απειλής» που διόγκωσε την κρισιμότητα του θέματος.
Η χρόνια αποσιώπηση του Μακεδονικού είχε ως αποτέλεσμα πολιτικοί, δημοσιογράφοι και πολίτες να αγνοούν βασικές παραμέτρους του ζητήματος. Οι λίγοι εθνικιστές που δραστηριοποιούνταν στη Βόρεια Ελλάδα εμφανίστηκαν ως οι μόνοι ειδικοί και επέβαλαν τους όρους της συζήτησης.
Τα μέσα ενημέρωσης βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να προσελκύσουν το κοινό, στοχεύοντας στο πατριωτικό συναίσθημα. Η δραματοποίηση και η κινδυνολογία δεν άφηναν περιθώρια σύνθετων αναλύσεων. Το πλαίσιο της δημόσιας αντιπαράθεσης περιορίστηκε με πρόσχημα την ανάγκη «εθνικής ενότητας», ενώ οι διαφωνούντες εξοστρακίστηκαν ως «μειοδότες».
*Η όξυνση του κλίματος εμπόδισε την έγκαιρη διευθέτηση της όποιας διαφοράς σε διμερές επίπεδο, όταν η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει ένα σύμμαχο στα βόρεια σύνορά της, προσφέροντας διεθνή υποστήριξη με αντάλλαγμα τη συνεννόηση στο θέμα του ονόματος. Ο ανταγωνισμός πολιτικών προσώπων και κομμάτων με όχημα το Μακεδονικό οδήγησε σε υιοθέτηση μαξιμαλιστικών θέσεων και σε διπλωματικό αδιέξοδο.
*Δυστυχώς, οι εθνικισμοί αλληλοτροφοδούνται. Η εκστρατεία για την ελληνικότητα της Μακεδονίας συνέβαλε στην όξυνση του αντίπαλου εθνικισμού. Η διαιώνιση της σύγκρουσης με επίκεντρο την οικειοποίηση της αρχαίας ιστορίας καλλιεργεί μύθους εθνικής καθαρότητας και πολιτισμικής ανωτερότητας. Η αντιπαράθεση μεταφέρεται σε ένα συμβολικό επίπεδο, ερήμην των σύγχρονων δεδομένων.
*Τελευταία, το κλίμα πολώνεται άλλη μία φορά. Η προσφυγή στο βέτο δημιουργεί συνθήκες κρίσης και όχι λύσης.
Ηδη πυροδότησε τις εθνικιστικές αντιδράσεις εκατέρωθεν. Αλλά και με αφορμή την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, επικράτησε ένας φοβικός δημόσιος λόγος περί αλβανικής απειλής, που συγκέντρωνε όλα τα χαρακτηριστικά του λαϊκισμού: συνωμοσιολογία, κινδυνολογία και αναφορά σε εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς που εξυπηρετούν αντεθνικά σχέδια.
Εξωφρενικές κατηγορίες διατυπώθηκαν πρόσφατα εναντίον ελλήνων επιστημόνων που επιχείρησαν να αναλύσουν ένα άλλο ιστορικό ζήτημα, το οποίο επηρεάζει σε ένα βαθμό τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις: το ζήτημα των Τσάμηδων. Στις σχετικές καταγγελίες συναντήθηκαν παράγοντες του εθνικιστικού και ακροδεξιού χώρου με ανθρώπους της «πατριωτικής» αριστεράς. Η ιδεολογία της εθνικής περιχαράκωσης έχει υπερκεράσει τις μεταξύ τους πολιτικές αντιθέσεις. Οπως και στο Μακεδονικό, όσοι αρνούνται το διάλογο και την επιστημονική έρευνα, επισείουν εθνικούς κινδύνους. Η αποσιώπηση κρίσιμων πτυχών της σύγχρονης ιστορίας, ωστόσο, δεν συσκοτίζει μόνο το παρελθόν, αποδυναμώνει και τη διαχείριση του μέλλοντος. Είναι καιρός να διασταυρώσουμε τις αλήθειες μας με τις αλήθειες των άλλων.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 16/03/2008
Ενημέρωση της επιστημονικής κοινότητας για το θέμα της ονομασίας της Π.Γ.Δ.Μ. απο την Ακαδημια Αθηνών
H Σύγκλητος της Ακαδημίας Αθηνών στη συνεδρία της 17ης Ιανουαρίου 1992 έλαβε την απόφαση να θέσει υπ’ όψη της επιστημονικής κοινότητας και άλλων προσωπικοτήτων τα ακόλουθα.
Αυτή τη στιγμή μια μείζονος σημασίας πολιτική αξίωση διατυπώνεται, η οποία αντιβαίνει στα ιστορικά δεδομένα που είναι αποδεκτά από την διεθνή επιστημονική κοινότητα. Πρόκειται για την απαίτηση της Δημοκρατίας των Σκοπίων να ονομασθεί “Μακεδονία”.
Τα ονόματα Μακεδόνες και Μακεδονία ανάγονται στην αρχαιότητα. Έτσι κάθε χρήση τους στην εποχή μας παραπέμπει σε αρχαία δεδομένα, είτε νομίμως είτε καταχρηστικώς. Συντελείται κατάχρηση όταν το όνομα “Μακεδονία” αποδίδεται σε εδάφη που δεν κατοικήθηκαν από Μακεδόνες και δεν αποτέλεσαν τμήματα του μακεδονικού βασιλείου. Υπ’ αυτές τις συνθήκες η γνώση των αρχαίων δεδομένων δεν είναι απλή επιστημονική περιέργεια.
Οι αδέσμευτοι ερευνητές συμφωνούν ότι το μέγιστο μέρος της μέχρι τώρα ομόσπονδης δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας που διεκδικεί το γεωγραφικό όνομα “Μακεδονία” και το εθνικό όνομα “Μακεδόνες” εκτείνεται ως επί το πλείστον σε εδάφη όπου κατά την αρχαιότητα κατοικούσαν όχι Μακεδόνες, αλλά Παίονες, Δάρδανοι και άλλοι λαοί. Η σημερινή πόλη των Σκοπίων στην αρχαία Δαρδανία. Οι Δάρδανοι παρέμειναν έως το τέλος οι αμείλικτοι εχθροί των Μακεδόνων, από τους οποίους, όπως παραστατικά γράφει ένας Λατίνος ιστορικός, τους εχώριζε “άσβεστο μίσος” (odium immortale). Οι Παίονες έμειναν και αυτοί ως επί το πλείστον ανεξάρτητοι. Στα διαστήματα που ήσαν υποτελείς των Μακεδόνων, δεν έπαυαν να έχουν δικούς τους βασιλείς και τα νομίσματά τους να φέρουν το εθνικό ΠΑΙΟΝΩΝ, αντί του εθνικού ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ. Έτσι τα βόρεια σύνορα του μακεδονικού βασιλείου δεν ξεπέρασαν ποτέ την Ηράκλεια (Μοναστήρι-Βιτώλια), τις κορυφογραμμές του όρους Βαρνούς (Nidze), τις Ιδομενές (στο ύψος της Γευγελής) και το όρος Όρβηλος (Μπέλες). Επομένως η σημερινή ομόσπονδη δημοκρατία με το όνομα της Μακεδονίας δεν περιλαμβάνει παρά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της ιστορικής Μακεδονίας (μεταξύ των ελληνικών συνόρων και του Μοναστηριού, και περί την Δοϊράνη).
Επί πλέον του ότι δεν έχει δικαίωση, η ως άνω χρήση των ονομάτων “Μακεδόνες” και “Μακεδονία”, δεν έχει καν αθώα κίνητρα: Η ψευδεπίγραφη “Μακεδονία” διεκδικεί την πραγματική Μακεδονία, που είναι τμήμα της Ελλάδας και κατοικείται από Έλληνες. Ήδη η ομόσπονδη δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας με το όνομα “Μακεδονία” έχει προπαγανδίσει την ιδέα απελευθερώσεως της “υπόδουλης” Μακεδονίας. Ένα ανεξάρτητο κράτος με το όνομα “Μακεδονία” θα συνεχίσει με μεγαλύτερη έμφαση αυτήν τη εκστρατεία.
Η ομόσπονδη γιουγκοσλαβική δημοκρατία έχει δικαίωμα να γίνει κυρίαρχο κράτος. Δε δικαιούται όμως να αποκτήσει με διεθνή αναγνώριση ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανένα κράτος στον κόσμο: Να χρησιμοποιεί ένα όνομα που και μόνο του προπαγανδίζει εδαφικές επιδιώξεις.
Μια συζητηση για την ανακοινωση των Ο-Π για την υποθεση του ονοματος:
http://panosz.wordpress.com/2007/11/25/oiko_macedonia/
Και τότε και τώρα ήταν “Βόρειος Μακεδονία”. Κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν κάποτε και οι δικοί μας και οι σκοπιανοί εθνικιστές.
”Κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν κάποτε και οι δικοί μας και οι
σκοπιανοί εθνικιστές.”
————
– Οι δικοι μας τί ειναι …Αθηναιοι εθνικιστες ;Η Θεσσαλονικεις εθνικιστές;
σοβαρώτερα τωρα … Ο εθνικισμός ειναι μια ηθική αρρωστια – που τυφλωνει…
η μαλλον εθελοτυφλώνει …
Και φυσικά ειναι πολύ πιο ευκολο να βλεπουμε τον εθνικισμό των αλλων
παρά τον Δικό μας ….
( οπως και με τον Ρατσισμό
αλλωστε … Ειναι γνωστο το σλογκαν : Εμεις δεν ειμαστε ρατσιστες αλλά δεν μπορουμε να κατσουμε στο ιδιο τραπέζι με …Αλβανους , μαυρους , κινεζους κλπ κλπ )
ΤΩΡΑ; Τωρα; τι θα πουμε τώρα;(Που …..”πετυχε” το βετο του Καραμανλή
Ξυδακι 😉
http://panosz.wordpress.com/
..και ας θυμηθουμε καποιες απο τις σχετικές συζητησεις που εγιναν στην Καλύβα..(με αφορμή την ανακοινωση των Ο-Π)
http://panosz.wordpress.com/2007/11/25/oiko_macedonia/
και ας δουμε και κανένα σχετικό βιβλιο …
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=12471&m=S04&aa=1
Επισης: Η Μακεδονική Διαμάχη :
http://www.enet.gr/online/online_print?id=59430920
http://panosz.wordpress.com/2008/04/07/macedonia-4/#comment-36165
Δυστυχώς δεν ειδα την εκπομπή … αλλά, βασισμένος στο σχολιο, δεν μπορώ παρα να πώ πως εκτιμώ τους ανθρωπους που δεν υποχωρουν απο τις αρχες τους και τις παγιες θεσεις τους , ακομα και σε εποχές τοσο εντονης πιεσης απο διαφορους ενθεν και Ενθεν
Περι βετο , Ριγους εθνικής υπερηφανειας, περηφανης εθνικής πολιτικής, Αγαπημένε μας Σαρκοζί και ουτω καθεξής
Οταν μιλα΄με για ολα αυτά μαλλον ξεχναμε και αυτήν εδώ
την ασημαντη παραμετρο
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=90508800
και να θυμηθουμε βεβαια οτι :
οπως παντα :
http://www.youtube.com/watch?v=rkRIbUT6u7Q
Επιστρατεύουν τον Μ. Αλέξανδρο σε σποτ!
Και με τηλεοπτικά σποτ που εμφανίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο να επιτίθεται στα… Γαυγάμηλα επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση των Σκοπίων να «συνεπάρει» τους πολίτες της, παραλληλίζοντας τις επιτυχείς μάχες του στρατηλάτη με αυτήν που δίνεται αυτές τις μέρες για τη διεκδίκηση του ονόματος Μακεδονία. «Πιστεύω στον εαυτό μου, πιστεύω στη νίκη, εσύ είσαι η Μακεδονία», φέρεται να λέει ο Μέγας Αλέξανδρος στο σποτ, ακολουθούμενος από μακεδονική φάλαγγα σαν να καλεί εμμέσως τους Σκοπιανούς να είναι σε επαγρύπνηση λίγο πριν από την επίθεση…
http://www.youtube.com/watch?v=SRevveqFltU
*Ο Μέγας Αλέκος ομιλεί στα … ντόπια!
http://www.youtube.com/watch?v=WZwgl9-G00Q
*Όλα τα λεφτά είναι το όνομα της … Κλεοπάτρας στα κυριλλικά υπό τους ήχους του Παπαθανασίου (Μιλάμε για κλοπή σε όλα τα επίπεδα!) Α, ναι και ο Πούτιν είναι επίγονος του μεγάλου στρατηλάτη…
http://www.youtube.com/watch?v=KMkVYLqoTf4
*Άθελά του κι εδω ο Πούτιν ξαναπαίζει τον ρόλο του. Εδώ εκπροσωπείται από το πλήρωμα ενός υποβρυχίου που αναδύεται … στην Makedonija!
Α, ναι η διαφήμιση γυρίστηκε για λογαριασμό της η Cosmofon, θυγατρική της Cosmote στην πΓΔΜ…