Θεωρούσα πάντα ότι το Σχολείο ήταν Επαναστατικός χώρος και οι Δάσκαλοι Επαναστάτες. Δεν είναι τυχαίο που όταν κάποιοι θέλουν να προβούν σε κοινωνικές παρεμβάσεις ως πρώτο χώρο αναφοράς και Αλλαγών έχουν το Σχολείο. Τα πράγματα είναι πολύ απλά κι ας μην κάνουν κάποιοι ότι δεν το καταλαβαίνουν. Ας μη φαίνονται κάποιοι πεφτοσυννεφάκηδες όταν τους τα λες αυτά , κι εκείνοι αρχίζουν να σου λένε για την «κακούργα » την κοινωνία , για την τηλεόραση, για το «Σύστημα» , και χίλια μύρια άλλα. Το ξέρουν όλοι όμως, κι ας κάνουν τον «ανυποψίαστο» , ότι το Σχολείο είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης κοινωνικής κατεύθυνσης .
Για να μην ξεχνιόμαστε , γιατί ίσως μέσα στην ταχύτητα της εποχής κάποιοι από τους κατά συνήθεια «αρνητικούς» , όχι αμφισβητίες αλλά απλά μηδενιστές , που τώρα σου λένε άλλα και μετά από λίγο με θέρμη υποστηρίζουν τα αντίθετα , ανερυθρίαστα, θρασύτατα , ανερμάτιστα, για να επανέλθουν στα ίδια κατά πώς τους βολεύει , να υπενθυμίσουμε τα χρόνια φοίτησης στο Σχολείο. Η φοίτηση στο Νηπιαγωγείο είναι δύο χρόνια, στο Δημοτικό έξι χρόνια , στο Γυμνάσιο τρία χρόνια (2+6+3) , έντεκα χρόνια υποχρεωτική Εκπαίδευση. Προσθέτοντας και τρία χρόνια στο Λύκειο συνολικά έχουμε δεκατέσσερα ( 14 ) χρόνια φοίτηση στα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Αν σ’ αυτά τα χρόνια προσθέσουμε και 4 χρόνια φοίτησης σε Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι. ή Ι.Ε.Κ. ή άλλη Σχολή κατάρτισης έχουμε συνολικά δεκαοκτώ χρόνια στα «θρανία». Υπερ αρκετά για να προωθήσεις Κοινωνικούς Στόχους , ΑΝ επιθυμείς ως Πολιτεία .