Ζητάμε – διεκδικούμε την πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Νίκης και τον αποκλεισμό διέλευσης οποιουδήποτε μηχανοκίνητου τροχοφόρου ιδιωτικής ή δημόσιας χρήσης οποιαδήποτε ώρα (με εξαίρεση τις φόρτο-εκφορτώσεις σε αυστηρά καθορισμένες ώρες), την δενδροφύτευση της χωρίς περιττές «διακοσμητικές» κατασκευές από τσιμέντο και πλακάκι, καθώς και την μη χορήγηση νέων αδειών γιά τραπεζοκαθίσματα εκεί.
Eχουμε τo δικαίωμα στην απόλαυση που προσφέρει μία βόλτα δίπλα στη θάλασσα δίχως περιορισμό από τα όρια του πεζοδρομίου και τη διαρκή ενόχληση από τα αυτοκίνητα και τη βία που ασκούν με τον τεράστιο αριθμό τους, από το θόρυβο και τη μόλυνση. Η Λεωφόρος Νίκης θα μπορούσε να είναι όμορφη και φιλόξενη αν ήταν πεζοδρομημένη. Πόλος έλξης γιά τους Θεσσαλονικείς και τους επισκέπτες της πόλης.
Έχουμε το δικαίωμα στην ευχαρίστηση που τόσο απλόχερα η ίδια η φύση μας χαρίζει και τη στερούμαστε από την προτεραιότητα που δίνουν στα προσωπικά μικροπολιτικά τους συμφέροντα οι εκάστοτε διοικούντες οι οποίοι δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν το Ι.Χ. μήπως και δεν επανεκλεγούν και λήξει η… καριέρα τους. Ομως τα πολιτικά πρόσωπα δεν εκλέγονται γιά να κάνουν καριέρα. Αλλά γιά να υπηρετήσουν και να ωφελήσουν τους πολίτες, να ασκήσουν ένα λειτούργημα.
Στις 22/9/2012, την «ημέρα χωρίς αυτοκίνητο» τις ώρες που η Λεωφόρος Νίκης ήταν κλειστη διαπιστώσαμε πως ο κόσμος χαμογελούσε ξανά. Πραγματικά ξέφυγε και ξέσκασε μέσα απ’ την καρδιά του. Θυμηθήκαμε τους εαυτούς μας σε ηλικίες πιό αγνές και νιώσαμε όπως τότε. Αλλος με τα πόδια, άλλος με ποδήλατο, δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, δεν υπήρχε ενόχληση και βία, δεν υπήρχε το ιδιωτικό καβούκι του αυτοκινήτου, υπήρχε όμως μία αόρατη και υπέροχη αίσθηση ελευθερίας, ένα “ναι” προς το όμορφο ενάντια στο άσχημο που βιώνουμε στην συγχρονη καθημερινότητά μας.
Μοιάζει δύσκολο αυτό που ζητάμε άλλα δεν είναι. Ας μην ξεχνάμε οτι κάποτε η οδός Αριστοτέλους ήταν δρόμος γιά αυτοκίνητα. Πεζοδρομήθηκε και πλέον κανένας δεν το θυμάται. Σήμερα είναι αδιανόητο να σκεφτούμε πως εκεί πριν λίγα χρόνια ήταν δρόμος διπλής κατευθυνσης κι ο χώρος για τους πεζούς περιορισμένος. Ετσι λοιπόν και η Λεωφόρος Νίκης μπορεί να πεζοδρομηθεί, να δενδροφυτευθεί και να πάρει τη θέση που της πρέπει ομορφαίνοντας τις ζωές μας και φυσικά την πόλη.
Ζητάμε λοιπόν την πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Νικής για όλους εμάς τους χιλιάδες πεζούς (όλοι είμαστε πεζοί!), και ποδηλάτες που χρησιμοποιούμε καθημερινά τον (ελάχιστο) δημόσιο χώρο της πόλης και αναζητούμε ομορφιά και ποιότητα ζωής σ’ αυτόν χωρίς να την βρίσκουμε ποτέ.
Για τα αυτοκίνητα υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι για να κινηθούν και ούτως ή άλλως θα πρέπει να λιγοστέψουν κατά πολύ. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι γιά να μετακινηθεί κανεις στην πόλη.
Μας αξίζει μία καλύτερη, μιά ομορφότερη καθημερινότητα. Ας τη διεκδικήσουμε!
