Πρωτοβουλία εκπαιδευτικών για μια οριζόντια – αντιπροσωπευτική συνδικαλιστική δράση

5η Σύγκληση – “για τη Δημόσια Παιδεία” 5-12-2007

Πολίτες, κοινωνοί της αγωνίας για τη Δημόσια Παιδεία, Συνάδελφοι και συνοδοιπόροι, εκπαιδευτικοί και δάσκαλοι,

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
για να καταλάβουμε τον ζωτικό χώρο των σχολείων. Να εδραιώσουμε τη διαρκή τους κατάληψη από τη συμμετοχή και τη συλλογική μας δράση, όπως ορίζουν οι συνταγματικές επιταγές της παιδείας. Είμαστε εδώ για να αναβαθμίσουμε μέσα από τη σχολική κοινότητα το πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο, τον αναγεννημένο σύλλογο διδασκόντων. Ν’ ασχοληθούμε με το καθημερινό, μερικό πρόβλημα, που θα τροφοδοτήσει τις συνολικότερες δράσεις μας και θα ανατροφοδοτηθεί απ’ αυτές. Είμαστε εδώ, τελικά, για να υπηρετήσουμε το θεμελιώδες μορφωτικό αγαθό, την παιδεία.

[ΣΣ. Διαβάστε το μανιφέστο τους:]

5sygklisi.doc

=========================================

ΣΣ. Σας ευχόμαστε καλή και anempodistos /- η επιτυχία

4 σκέψεις για το “Πρωτοβουλία εκπαιδευτικών για μια οριζόντια – αντιπροσωπευτική συνδικαλιστική δράση”

  1. Ευχαριστώντας θερμά και με ανοιχτό το διαρκές ερώτημα πρός όλο τον συνδικαλιστικό (περί τη Δημόσια Παιδεία) χώρο αν “ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ”, παραθέτουμε το αφιέρωμα στην έκδοση ” ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ” (1974-1982) – http://users.thess.sch.gr/veccio/ARXELAOSELME/elmearhelaos1.htm πρωτίστως σαν μια υπερβατική πρόσκληση στο “στρατηγό” Αρχέλαο Κουτσούρη, για την Ανεμπόδιστη Σύναξη της Δευτέρας – http://www.protovoulia.net/anemp-synaxi2.htm – Αυτός είναι που μας εμφύσησε το “μότο”: “-Τι φοβάστε μωρέ; Είδατε τίποτα καθηγητές στα ξερονήσια;” Μια διπλή πρόσκληση προς όλους/όλους σας με της Παιδείας το μερίδιο ανησυχίας.
    ( http://www.protovoulia.net/5sygklisi.htm )

    Ακόμα φαντασιώνεται πως είναι μια ζώσα μικρή ανταπόδοση στην έμπρακτη κι απλόχερη κινηματική αλληλεγγύη του Τρ. Μητ. “Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις” θα τον δείς αθόρυβα και ουσιαστικά να επιβεβαιώνει το “ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ”, σηκώνοντας ενωτικά τη σημαία της Λαϊκής Πάλης στα “μικρά” και στα “μεγάλα”.

    Σαν κάπου εδώ να τριγυρίζει η “Πολιτική Οικολογία” ή μήπως είναι ακόμα μια δική μας, πάλι, πρόσκαιρη οπτασία;

    venceremos, viva la musica libre, παιδεία στα παιδία κι όλοι μας στα θρανία,
    η ουτοπία αφίχθη κι ως εφικτή ανελήφθη…

  2. Πρωτοβουλία εκπαιδευτικών
    για μια οριζόντια – αντιπροσωπευτική συνδικαλιστική δράση

    http://www.protovoulia.net
    e-mail: protovoulia.net@gmail.com

    Μετά από ένα μήνα προφορικών και γραπτών (ηλεκτρονικών) διαβουλεύσεων/ ξαναγραψιμάτων έχουμε πλέον καταλήξει στο τελικό κείμενο και άρχισε στις 5/12/07 η διαδικασία της επώνυμης προσωπικής στοίχισης του καθενός μας.

    Με την προσδοκία μιας ευρείας διαδικτυακής υποστήριξης από τους με κάθε τρόπο και από κάθε θέση μετέχοντες πολίτες στην Παιδεία -παραπέμποντας για αυτό στο σχετικό protovoulia.net@gmail.com -(και στο τέλος του διασυνδεδεμένου κειμένου) σας κοινοποιούμε παρακάτω την 5η Σύγκληση “ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ”:

    http://www.protovoulia.net/5sygklisi.htm
    *********************************

    Η κατακλείδα της 5ης Σύγκλησης “Για τη Δημόσια Παιδεία”

    Καθημερινά διεκδικούμε
    *τον υπερβατικό αντίλογο στα τυφλά και κούφια «εκσυγχρονιστικά»-εξωκοινωνικά αξιολογικά προτάγματα της αγοραίας ιδιωτείας
    *κοινωνικά αξιολογημένες, διαρκείς αυξήσεις των δαπανών για την Παιδεία με σαφείς και πραγματικούς αποδέκτες
    *τη δικαίωση των ηθικών-ανθρωπιστικών στόχων της Παιδείας

    Καθημερινά κατοχυρώνουμε
    *οριζόντια – αντιπροσωπευτική συνδικαλιστική αναδιάταξη
    *αναβαθμισμένους παιδαγωγικούς-συνδικαλιστικούς συλλόγους
    *ευέλικτες ΕΛΜΕ με άμεση (και ηλεκτρονική) επαφή των μελών τους

    Καθημερινά αντιπαλεύουμε
    *το διχοτομικό-καταναλωτικό μοντέλο της «Παιδείας ΚΑΙ του [επιπρόσθετου-προσχηματικού] Πολιτισμού»
    *το φρονηματισμό πάνω στην πανάκεια «αισθητική απόλαυση» της καταναλωτικής εκ-παίδευσης
    *τον προελαύνοντα οικονομικό-κοινωνικό αποκλεισμό των λειτουργών της Παιδείας και των κοινωνικών τους εταίρων
    *τον εργασιακό «μεσαίωνα», την ελαστικοποίηση και πολυδιάσπαση των εργασιακών σχέσεων και ασφαλιστικών δικαιωμάτων
    *το σκληρό νόμισμα της χρηματαγοράς που επιζητεί να εξαργυρώσει το Ψωμί του Δασκάλου με την εκχώρηση της Παιδείας και της Ελευθερίας του

    Καθημερινά αναβαθμίζουμε
    *το κοινωνικό συνταγματικό δικαίωμα-υποχρέωση στην Δημόσια Παιδεία

    Καθημερινά δημιουργούμε
    *την παιδαγωγική ελευθερία και ανάπτυξη της κριτικής-βιωματικής γνώσης και μόρφωσης

    Καλούμε

    *τους συναδέλφους να συγκροτήσουν ψηφοδέλτια στο όνομα της Πρωτοβουλίας Εκπαιδευτικών για μια Οριζόντια Αντιπροσωπευτική Συνδικαλιστική Δράση με άξονα τη διακήρυξη της 5ης Σύγκλησης

    *τους συναδέλφους όλων των βαθμίδων της παιδείας σε συστράτευση, έξω από τα στεγανά των κλαδικών διεκδικήσεων που δεν μπορούν να χωρίσουν όσους το αγαθό της παιδείας ενώνει.

    *Τους συναδέλφους αλλά και τα μέλη της κοινωνίας να υπογράψουν την 5η Σύγκληση και να μετατρέψουν σε πράξη τις διακηρύξεις της

    ώστε να πάψει να κονταίνει κάθε μέρα μέσα μας η κραυγή «Ζήτω η ελευθερία»

    Αυτό το Σχολείο είναι δικό μας κι αυτή η ουτοπία είναι εφικτή…

    Πρωτοβουλία εκπαιδευτικών
    για μια οριζόντια – αντιπροσωπευτική συνδικαλιστική δράση

    http://www.protovoulia.net
    e-mail: protovoulia.net@gmail.com

  3. του Κόσμου αποφόρι δε θα πάρω
    (εντάξει, θ’ αγοράσω κι απ’ αυτό…)

    Με τα φτερά του Έρωτα
    καταμεσί στην Αγορά
    “τις αγοράζειν βούλεται”
    -πολίτες άλλοτε- πελάτες τώρα συναντώ
    ήσυχα να ψωνίζονται
    -ψωνίζοντας ακόμα πιό πολλά-
    και πριν καλά να το σκεφτώ
    τα μέσα έξω μου αναποδογυρίζονται

    Κακιώνω μονομιάς
    και στρίβοντας
    αποχωρώ σιωπηλός
    τη μαύρη νοσταλγία μου
    ανταμώνω…
    …σπαράζοντας κρυφά
    προσωπικά παραδρομώ
    σοκάκια αμέτρητα γυρνώ
    μέσα στη μούγγα με λυγμούς
    ματώνω…

    Σαν πώς πολιτικά,
    μονάχος να χριστώ
    σε πόλη δίχως Πόλη
    Ρωτώ μαζί τους, ψάχνοντας
    σπρώχνω μακριά το βλέμμα
    κι απορώ
    “Μα που ναι όλοι;”

    Το βάρος μου τ’ ασήκωτο,
    βαρύ μουρμουρητό…
    κόβω τη λάσπη στα ζερβά
    -ζυγίζοντας τα λάθη μου
    τα πάθη που μοιράζει η εποχή –
    βουτώ στο γκιόλι…

    ….κι αριστερά,
    στο μέρος της καρδιάς,
    μια ουτοπία ανάστατη
    αρχίζει και με πιάνει
    θαρρείς η νιότη
    -απ’ το ψυγείο γνέφοντας-
    με δόλωμα μπαγιάτικο τυρί
    -ψάχνοντας πάλι απ’ την αρχή
    πώς και γιατί “τα πάντα ρεί” –
    θέλει σαν πόλης, ποντικό,
    με σχέδιο μυστικό
    να με ξεκάνει…

    …αντεστραμμένη η γραμμή
    ρέστα φτηνά
    κουφάρι άταφου αστικού λεωφορείου
    ποιόν να ρωτήσεις τ’ άσπρο, για λευκό να σου το πεί
    και να μη λιώσει χρώματα, σε γκρίζο χρηματί, πιεστηρίου

    Τα μάρς, σε βάλς, γλυκά μεταμορφώνονται…
    ορίστε, να και τ’ άρματα που λάγνα ξεγλιστρούν
    κουτσά στραβά σ’ ωραίες άδειες λέξεις

    Άκου του πόνου τις κραυγές
    τ’ ακύρηχτου πολέμου, τις μαύρες ιαχές
    απόλαυσε το θόρυβο που σκέπασε το νόημα της λέξης

    Πες τους εντάξει, θ’ αγοράσω κι απ’ αυτό
    κι ύστερα κύτταξε να δείς πώς θα ξεμπλέξεις…

    …κι εγώ θα κάτσω παραπέρα, μοναχός
    να μη με πιάνει του πολέμου ο αχός
    στου πάρκινγκ τη σκοπιά
    να κάνω το φαντάρο

    Συνάδελφοι,
    ευχαριστώ ειλικρινά
    του Κόσμου αποφόρι
    δε θα πάρω

  4. 31 και … τραβάμε
    http://www.protovoulia.net/5sygklisi.htm

    Ξεπούλησε για σήμερα
    το ΠΡΩΤΟ μαγαζί

    σαντουροβιόλα και μπασαβιόλες
    ούτια, αντιστίξεις, φιλολόγοι,
    “πιάνα, κιθάρες”
    δικηγόροι, αεΐδες, ψυχωμένοι
    Ανθρώποι τους όλοι ψημμένοι
    κι όχι στο μέλι χωμένες γλαδιόλες…
    …σε ρόζ κατσαρόλες

    Τρείς Άδειες Καρέκλες να πιάσεις
    να φάς και να πιείς, να χορτάσεις
    Του Γιάννη του Σου,
    μα κι άλλες ακόμα
    αν θές παραπάνω
    με δίχως γιατρούς των δοντιών
    από πάνο…

    να φάς και να πιείς, να χορτάσεις
    Του Γιάννη του Σου,
    μα κι άλλες ακόμα
    αν θές παραπάνω
    με δίχως γιατρούς των δοντιών
    από πάνο…

    (στο φόντο φαντάσματα “δήμαρχων”)

    -Γιατρέ μου σε χάνω…
    … τι πρέπει να κάνω;
    -Να αφήσεις φτερά στα κλαδιά…
    να αστράψουν στο φως τηγανιές…
    να δεις πιο διπλά και τριπλά
    σεφέρια που πάνε “πιο ΠΑΝΩ”…
    τα πράματα είναι απλά…

    -Σιγά βρε Γιατρέ…
    … θα πεθάνω
    -Πιο πάνω… να βγείς ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ
    ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ
    -Γιατρέ μη χειρότερααα
    – Παράτα τα σίκ “συναμφότερα”

    http://www.protovoulia.net/anemp-synaxi2.htm

    ΌΛΕ ΌΛΕ κι Αρίμπα!!!

    Όλη η ανεμπόδιστη φαρσοκωμωδία εδώ (Στολή eθνική Νo 8 και ημίψηλον ως εκ των ων ουκ άνευ): http://users.sch.gr/veccio/lexolagnil/ARIMPA.htm

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *