Το «μνημόσυνο» του Μεγαλέξανδρου

Αυτοί που οργανώνουν κάθε χρόνο τις φιέστες για την «κινητή» επέτειο του θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου, επιδιώκουν προφανώς να συμπίπτει με Κυριακή του Φεστιβάλ Βιβλίου. Στόχος τους δεν είναι, βέβαια, ο εμπλουτισμός του περιεχομένου του Φεστιβάλ αλλά η προσέλκυση ενός «έτοιμου» κοινού, που βρίσκεται εκεί. Γι’ αυτό και η διοίκηση των εκδοτών έπρεπε να πάρει έγκαιρα αρνητική θέση.

Πρόκειται για χαρακτηριστική ακροδεξιά πρωτοβουλία, που την ξεκίνησε η ναζιστική «Χρυσή Αυγή» και ο Καψάλης του φιλοχουντικού «Στόχου» και ακολούθησε ο Βελόπουλος με το «Δίαυλο Ελλήνων».

Από το 2003 την υιοθέτησε ο νομάρχης Π. Ψωμιάδης, που, εκφράζοντας το νοσηρό κλίμα του εθνολαϊκισμού, διοργανώνει τη φιέστα με δημοτικούς χορούς και πυροτεχνήματα.

Στην κριτική που του είχε ασκηθεί, είχε υποσχεθεί να αντιμετωπιστεί η ιστορική συμβολή του Μ. Αλεξάνδρου μέσα από ένα συνέδριο. Αν γινόταν κάτι τέτοιο, μπορεί να οργάνωνε και πάλι εκδρομές του Νομαρχιακού Συμβουλίου για προσκύνημα «στα άγια χώματα» αλλά τουλάχιστον δεν θα υποστήριζε δημόσια ότι «η Παπαρίζου είναι ο θηλυκός Μεγαλέξανδρος»!

Είναι προφανές ότι οι «κατακτητές» είναι αυτοί που ξυπνούν τα εθνικόφρονα αισθήματα και όχι άλλες προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου, όπως π.χ. ο δάσκαλος του Μ. Αλεξάνδρου, ο Αριστοτέλης, στον οποίο και θα οφείλει την άποψη, που οι σύγχρονοι οπαδοί του δεν σέβονται:

“Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών, ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι έλληνας και κάθε κακός έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο”.

Μέγας Αλέξανδρος, ‘Ωπις Ασσυρίας, 324 π.χ.

Οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της πόλης πρέπει να σταθούν κριτικά στο κλίμα που αναπαράγει σε παγκόσμιο επίπεδο την εικόνα μιας Θεσσαλονίκης της μισαλλοδοξίας και του εθνικισμού και όχι της ανοχής και του διαλόγου.

Μιχάλης Τρεμόπουλος, νομαρχιακός σύμβουλος,
«Οικολογία- Αλληλεγγύη/ Συνασπισμός των πολιτών»