Το ναυάγιο SEA DIAMOND είναι πολιτικό κι αφορά την προστασία του θαλάσσιου πλούτου μας

Το ναυάγιο του κρουαζιερόπλοιου SEA DIAMOND θέτει μια σειρά πολιτικών ερωτημάτων που σχετίζονται με την πολιτική προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος και την κατάσταση του μηχανισμού έγκαιρης διάσωσης και πρόληψης της ρύπανσης. Κι αυτό, σε μια χώρα όπου χιλιάδες σκάφη διασχίζουν κάθε χρόνο τις θάλασσές της και ενώ μάλιστα πολλά από αυτά μεταφέρουν πετρελαιοειδή και άλλα επικίνδυνα φορτία.

Ρωτάμε λοιπόν:
Ποια είναι η ετοιμότητα του μηχανισμού έγκαιρης διάσωσης, για παράδειγμα 1500 επιβατών, σε περίπτωση ναυαγίου έξω από τα στενά όρια του Σαρωνικού; Αν δεν υπήρχαν οι λεμβούχοι της Σαντορίνης ή αν το περιστατικό γίνονταν μακριά από το νησί, μήπως θρηνούσαμε άλλη μια καταστροφή, με το μηχανισμό να λειτουργεί μόνο στα χαρτιά;

– Εφαρμόστηκε το Σχέδιο Αντιμετώπισης Έκτακτων Περιστατικών που -σύμφωνα με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία- πρέπει να ακολουθείται σε ανάλογες περιπτώσεις; Πόσο επικαιροποιημένο είναι και ποια τεχνικά μέσα και υποδομές σε περιφερειακό επίπεδο ενεργοποιήθηκαν;
– Ποιος αποφάσισε αν και πού θα βυθιστεί το σκάφος και γιατί δεν έγιναν έγκαιρα ενέργειες για να αποτραπεί η βύθισή του και μάλιστα σε μεγάλο βάθος; Το ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του, σε μια τέτοια περίπτωση, παραμένουν θεατές; Και αν δεν έμειναν θεατές, ποιες εντολές έδωσαν;

– Γιατί δεν έγινε οποιαδήποτε κινητοποίηση να περιοριστεί ο κίνδυνος ρύπανσης ενός ευαίσθητου και ιδιαίτερου θαλάσσιου οικοσυστήματος; Ποια μέριμνα υπήρξε για τα πολλά θαλάσσια είδη, τον ιδιαίτερο βυθό, λόγω των ηφαιστειακών πετρωμάτων και τα πολλά θαλάσσια ρεύματα; Στο διάστημα των ωρών που πέρασαν μέχρι να βυθιστεί το σκάφος, γιατί δεν δόθηκε εντολή να ενεργοποιηθεί έγκαιρα μηχανισμός για να αντλήσει τα καύσιμα από τις δεξαμενές του σκάφους, ώστε σε περίπτωση βύθισης να αποτραπεί η ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος;

Εκτός από τα αμείλικτα ερωτήματα σχετικά με την ετοιμότητα του μηχανισμού έγκαιρης διάσωσης αλλά και αποτροπής της ρύπανσης του θαλασσίου περιβάλλοντος, που υποδεικνύουν σοβαρή πολιτική ευθύνη για την κυβέρνηση και τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, ανακύπτουν και άλλα πολιτικά ερωτήματα για την κυβέρνηση και τον αρμόδιο Υπουργό, που σχετίζονται με τη διακυβέρνηση της χώρας:

– Γιατί (όπως φαίνεται από τις δηλώσεις του ΥΕΝ στο πρόσφατο περιστατικό αλλά και σε πολλά άλλα ναυάγια μέχρι σήμερα) ενδιαφέρει ελάχιστα αν ένα πλοίο θα βυθιστεί ή όχι και -πολύ περισσότερο- αν θα παρασύρει στο βυθό και τα καύσιμά του; Είναι δυνατόν ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας να δηλώνει ότι ευθύνη δική του είναι η διάσωση των επιβατών και όχι η αποτροπή ενός ναυαγίου, που τη θεωρεί υπόθεση της εταιρίας ή των ασφαλιστών; Ποιος υπουργός θα μπορούσε να δηλώσει ότι θα επιβάλει απλώς πρόστιμο αν προκληθεί κάποια ρύπανση ή καταστροφή, παραμένοντας απλώς θεατής;

– Αληθεύει ότι το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας έχει επιδοτήσει με αρκετά εκατομμύρια ευρώ την συγκεκριμένη εταιρία (καθώς και μια άλλη), καταβάλλοντας τα ασφάλιστρα για τους ναυτικούς κάθε χρόνο; Με ποιο κριτήριο δαπανά τα χρήματα που προέρχονται από τους Έλληνες φορολογούμενους;

Είναι φανερό ότι αυτή η πολιτική προσβάλλει σοβαρά την υγεία του περιβάλλοντος και του πνεύματος των πολιτών.

Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *