Για τα φαινόμενα παρακμής στην πολιτική και την κοινωνία

140108_02_ecogreens1.jpgΤα πρόσφατα φαινόμενα σήψης και παρακμής στη χώρα μας ανάγονται σε μια βαθύτερη κρίση του πολιτικού συστήματος. Όσο συνεχίζεται η πολιτική που τα παράγει, τα φαινόμενα αυτά θα πληθαίνουν και η κοινωνία μας θα βυθίζεται στο βούρκο της διαφθοράς, χάνοντας τον προσανατολισμό της για μια πραγματική ποιοτική αναβάθμιση με συμμετοχή των πολιτών.
Την ίδια στιγμή που όλη η Ελλάδα ήταν απορροφημένη από το «ροζ σκάνδαλο» και μετά βίας αντιλαμβανόταν πως γίνονταν οι αποχαρακτηρισμοί και η καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, η «Sueddeutsche Ζeitung» αποκάλυπτε ότι η Siemens «λάδωνε» συστηματικά υπαλλήλους του ΟΤΕ και στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων στην περίοδο 2000-2006.

Ποια είναι τα βασικά αίτια αυτής της κρίσης;

· Η πολιτική αδιαφάνειας στη διαχείριση χρημάτων των φορολογουμένων, με τους «ειδικούς λογαριασμούς» του υπουργείου Πολιτισμού, τα τεράστια ποσά που διατίθενται χωρίς διαφάνεια, τη στήριξη των «ημετέρων», τις κομματικές προσλήψεις, τις πολιτικές ομηρίας των πολιτών.

· Ο κομματισμός και η αναξιοκρατία στην επιλογή στελεχών του κρατικού μηχανισμού, με βασικό κριτήριο προώθησης στις ανώτερες θέσεις-κλειδιά την πίστη στο κόμμα και την προϋπηρεσία στον αγώνα κατάκτησης της εξουσίας.

· Το αλαζονικό κομματικό κράτος και η ανυπαρξία ελέγχου, λογοδοσίας και συμμετοχής των πολιτών.

· Η έλλειψη αξιόπιστων κανόνων λειτουργίας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Τα Μέσα Ενημέρωσης και κυρίως η τηλεόραση ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, που στοχεύουν στη χειραγώγηση των πολιτικών, ώστε να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα τους, που συνήθως είναι αντίθετα στον κοινωνικό έλεγχο και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Οι πελατειακές σχέσεις πολιτικών-ψηφοφόρων, με τη διαμεσολάβηση ελεγχόμενων μέσων ενημέρωσης, υποβαθμίζουν το πολιτικό σύστημα σε παιχνίδι επιρροής των ισχυρών.

Προφανώς, υπάρχει και ένα ολόκληρο πλέγμα συμφερόντων, σκοπιμοτήτων και αγκυλώσεων, που εμποδίζουν μια συνολική κοινωνική και πολιτική ανάταση:

· Η ανοχή στις αυθαιρεσίες των οργάνων της διοίκησης οδηγεί σε μια γενικευμένη διαφθορά, που επιβεβαιώνεται και από πρόσφατες έρευνες.

· Η ανοχή στην παρανομία πωλείται ως ρουσφέτι στον εθισμένο ψηφοφόρο «πελάτη».

· Ο περιορισμός του κοινωνικού ελέγχου οδηγεί σε διαρκή υποβάθμιση της δημοκρατίας.

· Τα παρακμιακά φαινόμενα δείχνουν τα αδιέξοδα μίας κοινωνίας που βασίζεται στον υπερκαταναλωτισμό, τη θεοποίηση του κέρδους και την «νεοφιλελεύθερη» ασυδοσία και θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση του πλανήτη Γη.

· Η κυβέρνηση με τις πολιτικές και οικονομικές της επιλογές (π.χ. φορολογικός νόμος) συμβάλει στη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια και επομένως στην κυριαρχία τους στην πολιτική ζωή, με τα Μ.Μ.Ε. που ελέγχουν.

· Δεν γίνεται διαβούλευση ή συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων ακόμα και για θέματα απλής λογικής και γενικής αποδοχής, που πιθανά να βοηθούσε στον περιορισμό της διαφθοράς και τη βελτίωση της λειτουργικότητας του κρατικού μηχανισμού.

· Το σχέδιο εκλογικού νόμου που κατέθεσε η κυβέρνηση, θα οδηγεί μόνιμα σε μονοκομματικές κυβερνήσεις με μικρή αποδοχή του εκλογικού σώματος, κάτι που θα περιορίζει ακόμη περισσότερο τη δημοκρατία και τη διαφάνεια.

ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ απευθύνονται στους Έλληνες πολίτες και ζητούν τη συμμετοχή τους στον αγώνα για το βάθεμα της δημοκρατίας και τον κοινωνικό έλεγχο.

Απαιτούν από την κυβέρνηση να θεσπίσει μετά από διάλογο κανόνες λειτουργίας των Μ.Μ.Ε. για αντικειμενική πληροφόρηση, χωρίς αποκλεισμούς πολιτικών φορέων και νέων ιδεών, όπως έγινε με τον πλήρη αποκλεισμό των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ και των οικολογικών ιδεών κατά την προεκλογική περίοδο.

Ακόμη, απαιτούν να αναπροσανατολιστεί η πολιτική και η οικονομία σε μια δίκαιη και βιώσιμη κοινωνία, για βιώσιμη οικονομία και βιώσιμο πλανήτη.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

3 σκέψεις για το “Για τα φαινόμενα παρακμής στην πολιτική και την κοινωνία”

  1. Το χειροτερο απο ολα ειναι η διαχυση συναισθηματων ανημποριάς και αδιεξοδου στην ελληνική κοινωνια: Μια γενικευσμένη αισθηση παραίτησης ,μιθριδατισμου απεναντι στα απανωτα σκανδαλα της παρουσης κυβερνησης μια τεραστια Απορια για την Απουσια του Πασόκ απο τον αντιπολιτευτικό του ρόλο….
    Προκειται για πληρη σηψη ή για την ηρεμια πρις απο Ραγδαιες εξελίξεις;
    Νομίζω πως οι Ο- Π πρεπει να αναλάβουν ευρυτερες πρωτοβουλίες (αναλογες με αυτες του καλοκαιριου αλλά σε ευρυτερη κλιμακα) για να βοηθησουν ωστε να δωθει διεξοδος στην απιστευτη και πρωτοφανή πολιτική και ηθική κριση που περνά η χωρα.

  2. Τα σκάνδαλα και η κακοδιαχείριση, η αυξανόμενη καταστολή, η διαρκής επίθεση στα κεκτημένα των εργαζομένων, στα ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, η προσπάθεια συρίκνωσης ή εκμηδένισης των Ανεξάρτητων Αρχών από την κυβέρνηση της Ν.Δ. συνιστούν το κλίμα της περιόδου.
    Στα παραπάνω πρέπει να συνυπολογίσουμε και την εμφάνιση στη βουλη του ακροδεξιού ΛΑΟΣ και των ρατσιστικών και εθνικιστικών απόψεων και της ενθάρυνσης διαφόρων κύκλων να τα κάνουν πράξη.
    Το ΠΑΣΟΚ αντί να καρπωθεί την δυσαρέσκεια από την δυσάρεστη αυτή κατάσταση που βιώνουν οι πολίτες, χάνει διαρκώς έδαφος. Πολύ λογικά βέβαια γιατί όλο αυτό το διάστημα δεν είχε να αντιπροτείνει τίποτα διαφορετικό απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές, ούτε βέβαια υπερασπίστηκε οποιαδήποτε τμήμα της κοινωνίας.
    Από την άλλη πλευρά ο ΣΥΝ, ή αν προτιμάτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν το μόνο κόμμα που με συνέπεια και σταθερότητα κόντραρισε τις πολιτικές επιλογές και υπερασπίστηκε σθεναρά εργαζόμενους, φοιτητές, νεολαίους, μειοψηφίες κ.α.
    Έτσι δικαιολογείται και η μεγάλη αύξηση του ποσοστού του στις περασμένες εκλογές και στη συνέχεια η εκτίναξή του στο 8% σύμφωνα με τα γκάλοπ.
    Οι Οικολόγοι Πράσινοι τέλος ήταν Η ΜΟΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ που είχε να κάνει συγκεκριμένες προτάσεις, που είχε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, για το περιβάλλον, τις πόλεις, την αυτοδιοίκηση, την οικονομία…
    Και ενώ Αριστερά έχει περιοριστεί σ’ ένα καταγγελτικό λόγο χωρίς να προχωράει σε προτάσεις, οι Οικολόγοι Πράσινοι προχωρούν σε θετικές προτάσεις για τη λύση των προβλημάτων – όχι αύριο, ούτε όταν θαγίνει η επανάσταση – αλλά ΣΗΜΕΡΑ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.
    Αν μπορέσουν οι Ο.Π. να αναλάβουν τις πρωτοβουλίες εκείνες που θα βγάζουν τους πολίτες από την κατάσταση “της ανημποριας και της παραίτησης” -σε συνεργασία με τον ΣΥΝ, αν καταστεί εφικτό, και άλλα κομμάτια της αριστεράς- θα συμβάλλουν στο ξεπέρασμα της “πολιτικής και ηθικής κρίσης που περνά η χώρα”.

  3. cris συμφωνώ σε ολα οσα εγραψες εκτος απο το σημειο”(οι Ο-Π) Η ΜΟΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ που είχε να κάνει συγκεκριμένες προτάσεις, που είχε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, για το περιβάλλον, τις πόλεις, την αυτοδιοίκηση, την οικονομία…”

    Και αυτό -οχι γιατί διαφωνώ επι της ουσιας- αλλά γιατί αφήνει να φανει μια
    εικόνα αυταρέσκειας που μαλλον εμποδιο ειναι στις οποιες συνεργασιες …
    Οφειλουμε να ειμαστε ανοιχτοι να μή θεωρουμε οτι κατεχουμε την απολυτη αλήθεια να δεχτουμε οτι και αλλες πολιτικές δυναμεις(οπως βεβαια ο Συν – εχουν πολλά να συνεισφερουν …
    -Κοντολογης οι Ο- Π(μιας και το Πασοκ δεν δειχνει να σηκώνει κεφαλι απο την εσωτερική του Κριση και ο Συν -ως η πιο συγγενική πολιτική δυναμη,πρεπει να κανουν -αν ειναι δυνατόν απο κοινου -οτι μπορουν για να βγαλουν την χωρα απο αυτό το Απιθανο πολιτικο κοινωνικό αδιεξοδο …)
    Η τουλαχιστον Ο-Π και Συν αν δεν μπορουν να κανουν τα πάντα , να αφήσουν να φανεί μια μικρή χαραμαδα ελπίδας …

    Την ελπίδα εχει αναγκη η κοινωνια μας …αν δεν θελουμε να βυθιστεί στην απελπισια.

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *