Από του χρόνου θα ζούμε σε διαφορετικό κόσμο!

του Σ. Αιγαιοπελαγίτη

Από τον ερχόμενο χειμώνα θα ζούμε σε ένα διαφορετικό κόσμο. Οι τιμές του πετρελαίου θα έχουν διπλασιαστεί, τα τρόφιμα θα έχουν γίνει πανάκριβα, η φτώχεια θα αυξηθεί. Έτσι δείχνουν οι σημερινές προβλέψεις. Βέβαια μπορεί να μη γίνει τίποτε από όλα αυτά, ωστόσο, οι συζητήσεις, οι ανησυχίες και οι προβλέψεις είναι ενδεικτικές για το ότι κάτι αλλάζει δραστικά στον κόσμο μας. Πολλοί λένε ότι τελειώνει η εποχή του πετρελαίου. Καθώς εντοπίζονται λιγότερες ποσότητες από όσες καταναλώνονται, ο πόρος αυτός ολοένα θα σπανίζει και θα αυξάνεται η τιμή του. Ακόμη χειρότερα, η ζήτηση αυξάνεται αντί να μειώνεται.

Οι Κινέζοι και οι Ινδοί διψούν για το μαύρο χρυσό, για να ταϊσουν τις ενεργοβόρες και ρυπογόνες βιομηχανίες τους. Αντί όμως να δούμε σχέδια απεμπλοκής από τα ορυκτά καύσιμα και στροφής προς τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, στη χώρα μας πανηγυρίζουμε επειδή ο πρωθυπουργός εξασφάλισε συμφωνία με τη Ρωσία για φυσικό αέριο. Έχω την εντύπωση ότι στο μέλλον η Ρωσία θα “χορέψει στο ταψί” όσες χώρες εξαρτηθούν από αυτήν για ορυκτά καύσιμα.

Αλλά και η κατάσταση με τα τρόφιμα γίνεται όλο και πιο ανεξέλεγκτη, με αιχμή του δόρατος το σιτάρι. Η φούρια για τα βιοκαύσιμα, ακόμη και σε χώρες υπό “ελπιδοφόρους” αριστερούς ηγέτες, όπως η Βραζιλία, έχει στερήσει πολύτιμες αγροτικές εκτάσεις που θα μπορούσαν να θρέψουν πολλούς πεινασμένους. Ήδη σημειώνονται πολλές εξεγέρσεις λόγω της έλλειψης τροφίμων σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χωρα μας που βιώνει μια ραγδαία αύξηση των τιμών τροφίμων πόσο μακρυά βρίσκεται από εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις;

Μπροστά σε μια τέτοια ζοφερή μελλοντική εικόνα τι μπορούμε να κάνουμε; Από τη μια μπορούμε να καθίσουμε απαθείς και να δεχτούμε ακόμη και τα μεταλλαγμένα που θα μας ταίσουν ως φτηνότερα. Από την άλλη, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ομάδες και δίκτυα αλληλοβοήθειας, συνδέσμους παραγωγών με καταναλωτές, σεμινάρια κατασκευής απλών εγκαταστάσεων ήπιων μορφών ενέργειας, δημιουργία μικρών κυττάρων-κοινοτήτων επιβίωσης ακόμη και μέσα στις πόλεις, όπου θα παράγονται λαχανικά και άλλα τρόφιμα πρώτης ανάγκης. Σε άλλες χώρες το ονομάζουν guerilla gardening και περιλαμβάνει και την κατάληψη ελεύθερων δημόσιων και ιδιωτικών χώρων και τη μετατροπή τους σε αστικούς λαχανόκηπους. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμη και σε ταράτσες πολυκατοικιών.

Μπροστά στο κλιματικό, διατροφικό, ενεργειακό και οικονομικό ολοκαύτωμα που μας ετοιμάζουν, εμείς να απαντήσουμε με την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, ενάντια στις αυταρχικές εξουσίες που επεξεργάζονται την καταστροφή.