Η Χαριλάου Τρικούπη πρασινίζει από εκατοντάδες κατοίκους των Εξαρχείων.
Τι χρειάζεται για να γίνει ένα πάρκο στο κέντρο της Αθήνας; Όχι πολλά. Ένα κοπτικό για την άσφαλτο, τρία-τέσσερα κομπρεσέρ, ένα λάστιχο για πότισμα, φτυάρια, αξίνες, μερικά δεντράκια και, κυρίως, πολλή μα πολλή θέληση και αποφασιστικότητα.
Όλα αυτά τα διέθεταν και με το παραπάνω τα μέλη της Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων και οι τουλάχιστον 500 άνθρωποι κάθε ηλικίας που συγκεντρώθηκαν το Σάββατο στο –ήδη πρώην– πάρκινγκ στη συμβολή των οδών Χαρ. Τρικούπη, Ναυρίνου και Ζωοδόχου Πηγής. Και μέσα σε δέκα ώρες έφτιαξαν οι ίδιοι το πάρκο για τη δημιουργία του οποίου ο Δήμος Αθηναίων είχε αποφασίσει πριν από 18 χρόνια χωρίς όμως να προβεί ποτέ στην εκτέλεση της απόφασής του.
Εκατοντάδες κάτοικοι των Εξαρχείων συγκεντρώθηκαν νωρίς το πρωί του Σαββάτου στο οικόπεδο που το Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο είχε παραχωρήσει στο Δήμο για να γίνει πάρκο. Ξήλωσαν την άσφαλτο, άνοιξαν τρύπες, αφαίρεσαν μέρος του ταμπλό που περιέφραζε το χώρο, φύτεψαν ελιές, χαρουπιές, λεμονιές και γαζίες, έφτιαξαν ξύλινα παγκάκια και υπόσχονται σύντομα κούνιες και τραμπάλες. Ο καιρός, τουλάχιστον μέχρι το απόγευμα που άνοιξαν οι ουρανοί, ήταν υπέροχος. Πολλοί δούλεψαν με κέφι για τη μεταμόρφωση αυτού του άδειου χώρου. Κι άλλοι πολλοί παρακολουθούσαν επιδοκιμάζοντας, έκοβαν βόλτες χαμογελώντας και κουβεντιάζοντας με τους γείτονές τους.
Για την ιστορία
Η ιστορία του ανεκμετάλλευτου αυτού χώρου στα Εξάρχεια ξεκινά τον Μάιο του 1990, όταν η διοικούσα επιτροπή του ΤΕΕ στέλνει στο Δήμο Αθηναίων αίτημα να χαρακτηρισθεί τμήμα 1.476 τ.μ «ως χώρος πλατείας» και ταυτόχρονα ζητά να αποζημιωθεί με τίτλο μεταφοράς δόμησης και αυτός ο συντελεστής να μεταφερθεί σε οικόπεδο ιδιοκτησία του ΤΕΕ στο Μαρούσι. Στο οικόπεδο στο Μαρούσι διενεργήθηκε διαγωνισμός για την ανέγερση νέου κτιρίου του ΤΕΕ, αλλά τα σχέδια δεν προχώρησαν. Το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων τον Νοέμβριο του 1990 αποδέχεται την πρόταση του ΤΕΕ για τη δημιουργία πάρκου, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «η μετατροπή του χώρου κρίνεται απαραίτητη, επειδή το οικόπεδο αυτό είναι κατάλληλο για τη δημιουργία πλατείας, σε μια κεντρική πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας, η οποία έχει απόλυτη ανάγκη από σημαντικού μεγέθους κοινόχρηστους χώρους».
Ωστόσο, το οικόπεδο χρησιμοποιούταν μέχρι προσφάτως ως υπαίθριος χώρος στάθμευσης. Η μίσθωση του ιδιωτικού πάρκινγκ έληξε, η Υπηρεσία Σχεδίου Πόλεως – Πολεοδομικών Υλικών έκρινε ότι ο «χώρος είναι οικοδομήσιμος με παρόδια στοά 3 μ.». Το ΤΕΕ, εφόσον ο Δήμος μέχρι σήμερα δεν προχώρησε στην υλοποίηση της απόφασής του, φαίνεται διατεθειμένο να εκμεταλλευτεί το οικόπεδο αλλιώς. Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Εξαρχείων έκρινε απαραίτητο να αναλάβει δράση και ζητά να απαλλοτριωθεί το οικόπεδο και να γίνει πάρκο. Οι πρωτοβουλίες συνεχίζονται με καθημερινή περιφρούρηση από τους κατοίκους και την περαιτέρω διαμόρφωση του χώρου. «Δεν υπάρχει περίπτωση να μην πιάσουν αυτά τα δεντράκια», μου λέει μια κυρία κοιτώντας μια ολοκαίνουργια ελιά, «φυτεύτηκαν με πολλή αγάπη».
A.V., ΛΕΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΗ – 12.03.2009